دوره 4، شماره 1 - ( 11-1393 )
جلد 4 شماره 1 صفحات 67-59 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ghalavand A, Shakeriyan S, Rezaee R, Hojat S, Sarshin A. The Effect of Resistance Training on Cardio Respiratory Factors in Men with Type 2 Diabetes. , aumj. 2015; 4 (1) :59-67
URL: http://aums.abzums.ac.ir/article-1-272-fa.html
URL: http://aums.abzums.ac.ir/article-1-272-fa.html
قلاوند اکبر، شاکریان سعید، رضایی روح اله، حجت شهلا، سرشین امیر. اثر تمرینات مقاومتی بر برخی فاکتورهای قلبی تنفسی در مردان مبتلا به دیابت نوع 2. , نشریه علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی البرز. 1393; 4 (1) :59-67
اکبر قلاوند1 
، سعید شاکریان2 ، روح اله رضایی*3 ، شهلا حجت4 ، امیر سرشین4
، سعید شاکریان2 ، روح اله رضایی*3 ، شهلا حجت4 ، امیر سرشین4
1- کارشناس ارشد فیزیولوژی ورزشی، داشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
2- استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
3- دانشکده فنی و حرفه‌ای سما، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اندیشه، اندیشه، ایران ،rooholah.rezaee@yahoo.com
4- استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج ،کرج ، ایران
2- استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه شهید چمران، اهواز، ایران
3- دانشکده فنی و حرفه‌ای سما، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اندیشه، اندیشه، ایران ،
4- استادیار گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج ،کرج ، ایران
چکیده: (7775 مشاهده)
زمینه و اهداف: فعالیت بدنی یکی از ارکان درمان دیابت می‌باشد. به همین منظور مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر تمرینات قدرتی بر برخی شاخص‌های آنتروپومتریک و فاکتورهای قلبی تنفسی در مردان دیابتی نوع 2 صورت گرفت. مواد و روش‌ها: در این تحقیق نیمه‌تجربی از بیماران مراجعه کننده به کلینیک دیابت بیمارستان گلستان اهواز 20 مرد دیابتی نوع 2 با میانگین سنی 4/3±0/46 سال و قند خون ناشتای 5/31±75/148 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر که شرایط ورود به مطالعه را داشتند، انتخاب و به صورت تصادفی به 2 گروه 10 نفره (تمرینات قدرتی و کنترل) تقسیم شدند. تمرینات ورزشی سه بار در هفته و به مدت هشت هفته انجام شد. در پیش و پس‌آزمون شاخص‌های آنتروپومتریک، VO2max، حجم‌های ریوی (FVC و FEV1) اندازه‌گیری شد. برای تحلیل تغییرات شاخص‌های اندازه‌گیری شده از روش آماری T-Test و سطح معنی‌داری 05/0>P استفاده شد. یافته‌ها: پس از دوره تمرین، کاهش معنی‌داری در میانگین نسبت دور کمر به دور لگن (021/0=P) و افزایش معنی‌داری در VO2max (031/0=P) در گروه تمرینات قدرتی مشاهده شد. همچنین تفاوت معنی‌داری در اختلاف مقادیر ایجاد شده در شاخص‌های درصدچربی بدن (048/0=P) و نسبت دورکمر به دورلگن (021/0=P) بین دو گروه مشاهده گردید. نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌های این مطالعه، به نظر می‌رسد تمرینات قدرتی می‌تواند روش مؤثری در بهبود شاخص‌های آنتروپومتریک و VO2max در بیماران دیابتی نوع 2 باشد.
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
