[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 2، شماره 3 - ( 5-1392 ) ::
جلد 2 شماره 3 صفحات 147-155 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی کیفیت منابع آب شرب شهرستان بوئین زهرا با استفاده از روش GWQI
1 زهرا رحمانی، 2 میترا غلامی، 3 آرش غلامی خوشنویس‌زاده، 4 روشنک رضایی‌کلانتری
دانشیار گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران ، gholamim@tums.ac.ir
چکیده:   (6097 مشاهده)
مقدمه: آب زیرزمینی برای کشاورزی و مصارف شهری وصنعتی با حفر چاه مورد استفاده قرار می‌گیرد. امروزه نیاز به آب سالم به واسطه رشد روز افزون جمعیت و نیز شتاب روز افزون صنعتی شدن، رو به افزایش است. طبق اعلام سازمان جهانی بهداشت، تقریباً 80% از بیماری‌های انسانی ناشی از آب می‌باشد. آب زیرزمینی می‌تواند به عنوان آب ایمن برای بسیاری ازجوامع مطرح شود. به همین دلیل، ممکن است از راه های مختلفی آلوده شود. بنابراین منابع آبی، مشکوک به آلودگی بوده و پایش منظم آب‌های زیرزمینی و حفاظت از آن ضروری می‌باشد. هدف از انجام این پژوهش بررسی کیفیت منابع آب شرب شهرستان بویین زهرا با استفاده از روش GWQI (شاخص کیفی آب‌های زیرزمینی)بود. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر با هدف پایش منابع آب آشامیدنی شهرستان بویین زهرا بر پایه تجزیه و تحلیل چند متغیره برای تعیین شاخص کیفی آب زیرزمینی ((GWQI با استفاده از 9 پارامتر(pH ، TDS (کل جامدات محلول)، سختی کل، فلوئور، کلر، سولفات، نیترات، سدیم و قلیائیت کل )انجام گرفت. نمونه برداری از 7 شهر شهرستان بویین زهرا (ارداق، آوج، بوئین زهرا، شال، آبگرم، دانسفهان و سگزآباد) از 7 چاه مهم انتخابی از هر شهر که بیشترین آبدهی را داشتند، به مدت 4 ماه، به صورت فصلی انجام گردید. این مطالعه بین اردیبهشت تا مرداد در 2 فصل بهار و تابستان انجام گرفت. یافته‌ها: نسبت غلظت مشاهده شده به حداکثر غلظت مجاز به عنوان ارزش نرمال هر پارامتر در چاه های انتخابی محاسبه شد. شاخص‌های نهایی برای هر چاه با توجه به وزن هر پارامتر محاسبه گردید. پارامترهای مورد نظر در شاخص، بر روی هر نمونه با 2 بار تکرار اندازه گیری شدند. میزان فلوئور در اکثر چاه های مورد مطالعه پایین‌تر از حد مجاز و مقادیر پارامترهایی از قبیل کدورت، سختی کل و منیزیم نیز بالاتر از حد مطلوب برای مصارف آشامیدن بود. نتیجه‌گیری: با توجه به رتبه‌بندی کیفیت آب های زیرزمینی بر حسب مقدار عددی شاخص GWQI، درجه کیفی آب چاه های ارداق، بوئین زهرا، شال، دانسفهان و سگزآباد خوب بوده(مقدار عددی بین 25-50) و حتی آب چاه های مورد مطالعه در شهرهای آوج و آبگرم در وضعیت خیلی خوبی(مقدار عددی بین 25-0) قرار داشتند.
واژه‌های کلیدی: آب زیرزمینی، کیفیت آب، بوئین زهرا، فلوئور، نیترات، باسیل های کلیفرم، فسفات
متن کامل [PDF 272 kb]   (1690 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۲/۱۲/۱۹ | پذیرش: ۱۳۹۲/۱۲/۱۹ | انتشار: ۱۳۹۲/۱۲/۱۹
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

CAPTCHA



XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rahmani Z, Gholami M, Khoshnevis Zadeh A, Rezayee Kalantari R. Investigation of Buin Zahra Drinking Water Resources Quality by Using of GWQI. aumj. 2013; 2 (3) :147-155
URL: http://aums.abzums.ac.ir/article-1-142-fa.html

رحمانی زهرا، غلامی میترا، غلامی خوشنویس‌زاده آرش، رضایی‌کلانتری روشنک. بررسی کیفیت منابع آب شرب شهرستان بوئین زهرا با استفاده از روش GWQI. نشریه علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی البرز. 1392; 2 (3) :147-155

URL: http://aums.abzums.ac.ir/article-1-142-fa.html



دوره 2، شماره 3 - ( 5-1392 ) برگشت به فهرست نسخه ها
نشریه دانشگاه علوم پزشکی البرز Alborz University Medical Journal
Persian site map - English site map - Created in 0.07 seconds with 32 queries by YEKTAWEB 3961