@article{ 
author = {KhoramianTusi, Somayeh and Forghani, Rasoul and RahimZadeh, Mitra and Zeynali, Behnam},  
title = {Investigation of DMFT & OHI-S Indices in Students of Alborz University of Medical Sciences in 2018}, 
abstract ={Background: DMFT index and Oral Hygiene Index Simplified (OHI-S) are diagnostic indicators of oral health. The aim of this study was to determine the DMFT and OHI_S indexes at Alborz University of Medical Sciences in 2018. Materials and Methods: This cross-sectional descriptive-analytic study was conducted among 381 students of Alborz University of Medical Sciences during the academic year of 2018. The numbers of decayed, filled and missing teeth were recorded. Students were also evaluated for the debris and calculus index. Results: In this study, 38.1% of the subjects were males with an average age of 20.51±2.01 years old and 61.9% were females with an average age of 20.59±2.2 years old. The average of DMFT index in students was 6.48±3.4, which the highest DMFT index was related to the number of decayed teeth. The mean OHI-S index of the subjects was 0.66±0.63, which 84.3% of students had a good status, 15.5% moderate and 0.2% had a bad condition. There was no significant difference between boys and girls regarding DMFT and OHI-S indexes (P>0.05). The relationship between the numbers of students' brushing was reversed with DMFT and OHI-S indexes, but this relationship was not statistically significant (P>0.05). There was a significant difference in DMFT and OHI-S indexes between students’ different educational fields. Conclusion: The results of this study showed that the students were desirable condition in OHI-S index and relatively favorable in the DMFT index.},  
Keywords = {Dental Caries Index, DMFT, Oral Hygiene Index Simplified, OHI-S},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {1-10}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {بررسی شاخص های DMFT و شاخص سلامت دهانی ساده شده OHI-S) ( در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی البرز در سال 1397},
abstract_fa ={زمینه و هدف: شاخص  DMFT و شاخص سلامت دهانی ساده شده  (OHI-S) از شاخص های تشخیصی بهداشت دهان و دندان هستند. هدف از این مطالعه تعیین شاخصهای DMFT و OHI-S در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی البرز در سال 1397 بود.  مواد و روشها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی به صورت مقطعی (Cross-sectional) در سال تحصیلی 1397  بر روی 381 دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی البرز انجام شد. تعداد دندان پوسیده، تعداد دندان پر شده و تعداد دندان از دست رفته ثبت شد. همچنین دانشجویان از نظر دبری ایندکس و کلکولوس ایندکس ارزیابی شدند. یافته ها: 1/38 درصد افراد مورد بررسی مذکر با میانگین سنی 01/2±51/20 سال و 9/61 درصد افراد مؤنث با میانگین سنی  2/2±59/20 سال بودند. میانگین شاخص DMFT در دانشجویان، 4/3±48/6 عدد بود که بیشترین میزان شاخص DMFT مربوط به تعداد دندان­های پوسیده بود. میانگین شاخص OHI-S افراد مورد بررسی 63/0±66/0 بود که 3/84 درصد افراد دارای وضعیت خوب، 5/15 درصد متوسط و 2/0 درصد دارای وضعیت بد بودند. اختلاف معنی داری بین پسرها و دخترها از نظر میانگین شاخص­های DMFT و OHI-S مشاهده نشد (P>0.05). رابطه بین تعداد دفعات مسواک زدن دانشجویان با شاخص های DMFT و OHI-S معکوس بود ولی این رابطه از نظر آماری معنی­داری نبود (P>0.05). اختلاف معنی­دار بین رشته­های مختلف تحصیلی از نظر میانگین شاخص های DMFT و OHI-S مشاهده شد. نتیجه گیری: نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد دانشجویان مورد بررسی از نظر شاخص OHI-S در وضعیت مطلوب و از نظر شاخص DMFT نسبتاً مطلوب قرار دارند.},
keywords_fa = {شاخص پوسیدگی دندانی, DMFT,  شاخص سلامت دهانی ساده شده, OHI-S},

doi = {10.29252/aums.9.4.S1.1},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1168-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1168-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Momeni, Zahra and Hamian, Mina and Pouragha, Behrouz and Asadi, Farnaz and Muridi, Danial},  
title = {Relationship Between Dental Caries (DMFT) and Body Mass Index (BMI) Among Students of Alborz University in 2018-2019}, 
abstract ={Background: Dental caries is considered as the most common chronic disease and a major health problem in developing countries. Excessive consumption of carbohydrates is one of the most important causes of dental caries as well as obesity. The aim of this study was investigating dental caries (based on DMFT index) and its relation with body mass index (BMI) among students of Alborz University in 2018-2019. Methods: In this cross-sectional study, 382 students were choosed by a Quota sampling. Demographic information, dietary, nutrition and hygenic habits were recorded by a questionnaire. Then clinical examination was performed concidering oral health status and DMFT. Also BMI of the participants was calculated by measuring the height and weight of each student. SPSS-19 software was applied for data analysis. Results: Overal 38.2% of the students were male (20.56 ± 1.9 years old) and 61.8% were female (20.59 ± 2.2 years old). The mean of DMFT and BMI of the participants was 6.6 ± 3. 3 teeth and 22.7 ± 3.2 kg/m2 respectively. In all, 0.3% had severe low weight, 8.4% low weight, 68.6% normal, 20.4% overweight, 2.1% class-I obesity and 0.3% class-II obesity. Relationship between DMFT and BMI was not significant (P=0.299). Conclusion: In this study no significant relationship was noticed between DMFT and BMI, which indicates that these two indexes are independent of each other},  
Keywords = {Body Mass Index, BMI, Dental Caries Index, DMFT, Students, Alborz Univerity},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {11-22}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {رابطه بین شاخص توده بدنی و شیوع پوسیدگی (DMFT) در دانشجویان دانشگاه علوم‌پزشکی البرز در سال 98-1397},
abstract_fa ={سابقه و هدف: پوسیدگی دندان، شایعترین بیماری مزمن و یک مشکل عمده سلامتی در کشورهای درحال توسعه محسوب می­شود. از مهم ترین علل پوسیدگی دندان، مصرف بیش از حد کربوهیدرات­ها است که مهمترین عامل چاقی نیز می­باشد. هدف از تحقیق حاضر بررسی پوسیدگی دندانی (براساس معیار  DMFT) و ارتباط آن  با شاخص توده بدنی (BMI) در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی البرز در سال 98-1397 بود. روش کار: این مطالعه یک مطالعه مقطعی بوده و تعداد 382 دانشجو با روش نمونه­گیری سهمیه­ای (Quota sampling) مورد بررسی قرار گرفتند. داده­ها به کمک پرسشنامه­ای حاوی سوالاتی در مورد اطلاعات دموگرافیک، عادات غذایی و عادات بهداشتی دانشجویان جمع­آوری گردید. معاینه بالینی جهت بررسی وضعیت سلامت دهان و محاسبه DMFT صورت گرفت. با اندازه­گیری قد و وزن هر دانشجو،BMI  شرکت­کنندگان محاسبه شد. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از نرم­افزار SPSS (نسخه 21) استفاده شد. یافته­ها: 2/38 درصد دانشجویان مذکر با میانگین سنی 9/1±56/20 سال و 8/61 درصد افراد مؤنث با میانگین سنی 2/2±59/20 سال بودند. میانگین شاخص DMFT در دانشجویان، 3/3±6/6 عدد دندان بود. میانگین BMI دانشجویان  kg/m2 3/3±7/22 بود. 3/0 درصد افراد دارای کمبود وزن شدید، 4/8 درصد کمبود وزن، 6/68 درصد نرمال، 4/20 درصد دارای اضافه وزن، 1/2 درصد چاقی کلاس 1 و 3/0 درصد چاقی کلاس 2 بودند. رابطه بین DMFT و BMI از نظر آماری معنی­دار نبود (P=0.299). نتیجه­گیری: نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد رابطه بین DMFT و BMI معنی­دار نبوده که این امر نشان­دهنده مستقل بودن این دو شاخص از همدیگر است.},
keywords_fa = {شاخص توده بدنی, BMI , شاخص پوسیدگی دندانی, DMFT, دانشجویان, دانشگاه البرز},

doi = {10.29252/aums.9.4.S1.11},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1169-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1169-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {KhoramianTusi, Somayeh and Reza, Shirouyeh and Zeynali, Behnam},  
title = {Investigation of IOTN Index in Students of Alborz University of Medical Sciences in 2018}, 
abstract ={Introduction: IOTN index (Index of Orthodontic Treatment Need) is an appropriate tool for measuring the need for orthodontic treatment in the community and has many applications, including planning, sharing resources and improving standards therapeutic. This study was aimed to determine the IOTN of dental students in Alborz University of Medical Sciences in 2018. Materials and Methods: In this descriptive-analytical study, 401 students without any history of orthodontic treatment were selected by cluster random sampling. The IOTN index was determined by the WHO methodology and a questionnaire containing demographic information was also completed. Results: 38.4% of participants were male with an average age of 20.5±1.6 years old and 61.6% were female with an average age of 20.45±2 years old. There was no significant difference between age and gender (P=0.912). The frequency of students needed to orthodontic treatment was 3.8% based on the AC component. On the base of DHC, 8.6% of students needed to moderate orthodontic treatment and 0.8% of students needed severe orthodontic treatment. Conclusion: The prevalence of need for orthodontic treatment in students of Alborz University of Medical Sciences is relatively low.  },  
Keywords = {Malocclusion, Orthodontics, Need for orthodontic treatment},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {23-30}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {بررسی شاخص نیاز به درمان ارتودنسی ( IOTN ) در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی البرز در سال 1397},
abstract_fa ={مقدمه: شاخص IOTN ( (Index of Orthodontic Treatment Needیا نیاز به درمان ارتودنسی ابزار مناسبی برای اندازه‌گیری میزان نیاز به درمان در جامعه بوده و دارای کارآیی های متعددی از جمله برنامه ریزی، تقسیم منابع و بهبود استانداردهای درمانی می باشد. هدف از این مطالعه تعیین شاخص IOTN دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی البرز در سال 1397 بود. مواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی 401 دانشجو بدون هیچ گونه سابقه درمان ارتودنسی توسط نمونه گیری از نوع تصادفی خوشه ای، انتخاب شدند. شاخص IOTN با روش پیشنهادی سازمان جهانی بهداشت تعیین شد و پرسشنامه‌ای که شامل اطلاعات دموگرافیک بود نیز تکمیل گردید. یافته ها: 4/38 درصد شرکت کنندگان مذکر با میانگین سنی 6/1±5/20 سال و 6/61 درصد مؤنث با میانگین سنی 2±45/20 سال بودند. اختلاف سن در جنس مذکر و مؤنث معنی­دار نبود (912/0P=). 8/3 درصد دانشجویان براساس جزء AC نیاز به درمان متوسط ارتودنسی داشتند. همچنین براساس جزء DHC، 6/8 درصد نیاز به درمان متوسط ارتودنسی و  8/0 درصد دانشجویان نیاز به درمان ارتودنسی شدید داشتند. نتیجه گیری: میزان شاخص نیاز به درمان ارتودنسی در دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی البرز نسبتاً پایین بود.},
keywords_fa = {مال اکلوژن, ارتودنسی, نیاز به درمان ارتودنسی},

doi = {10.29252/aums.9.4.S1.23},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1170-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1170-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Aghakouchakzadeh, Arezoo and Mohamadzadeh, Mohammad and Hamian, Mina and RahimZadeh, Mitra and EsmailShrazi, Sahar},  
title = {Evaluating Bacterial Contamination of Water Supply in Dental Units at Alborz University of Medical Science Using Microbial Culture and Colony Count in 2019}, 
abstract ={Introduction: With respect to the outbreak probability of dangerous infections among the patients, the water sources of dentistry units were taken into consideration, in view of microbial contamination. The objective of this study was to assess of pathogenic organisms of the water used in the dentistry units at Alborz Dental School. Material and methods: In this study, 120 samples from high speed handpieces before and after flushing, syringes, drinking water of units and also 5 samples of tap water were taken as control. Then the samples were cultured on EMB and Blood agar plates and the number of the bacterial colonies were counted. The data were analysed using Descriptive statistics. Results: A total of 125 samples were examined for bacterial contamination. The mean bacterial count of primary turbine before flushing was 5463.33±6921.156 Cfu/ml, the mean bacterial count of turbine after 30 seconds of flushing was 3090.00 ±4354.336 Cfu/ml, the mean bacterial count of syringe was 2733.33±2666.307 Cfu/ml, the mean bacterial count of drinking water of unit was 1996.67±1060.411 Cfu/ml. Also the mean bacterial count of tap water was 83.666±280.00 Cfu/ml. Microorganisms isolated were as follow: Escherichia coli (41.64%), Klebsiella (30.83%), Non-pathogenic Staphylococci (26.6%), Micrococus (25.83%), etc. Conclusion: The result of this study demonstrated that bacterial contamination level of dental unit waterlines is high, and the microbiological quality of the water must be monitored regularly. Flushing decreases the contamination of DUWL, but in surgeries and in persons with immunedificiency, the use of other methods of DUWL decontamination is recommended.},  
Keywords = {Dental unit waterlines, Contamination, Culture, Colony Count},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {31-38}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {بررسی آلودگی باکتریایی آب یونیت‌های دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی البرز به روش کشت و شمارش کلونی در سال 1398},
abstract_fa ={مقدمه: ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﺑﺮوز ﻋﻔﻮﻧﺖ ﻫﺎی ﺧﻄﺮﻧﺎک در ﺑﯿﻤﺎران، ﻣﻨﺎﺑﻊ آب یﻮﻧﯿﺖ ﻫﺎی دﻧﺪاﻧﭙﺰﺷﮑﯽ از ﻧﻈﺮ آﻟﻮدﮔﯽ ﻣﯿﮑﺮوﺑﯽ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ. ﻫﺪف از ایﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ارزیﺎﺑﯽ وﺟﻮد ﻣﯿﮑﺮوارﮔﺎﻧﯿﺴﻢ ﻫﺎی ﺑﯿﻤﺎری زا در آب یﻮﻧﯿﺖ ﻫﺎی دانشکده دندانپزشکی البرز ﺑﻮد. روش: در ایﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ 120 ﻧﻤﻮﻧﻪ آب از ﺗﻮرﺑﯿﻦ قبل و بعد از فلاشینگ، پوآر آب و هوا، لیوان پر کن و 5 ﻧﻤﻮﻧﻪ آب ﺷﻬﺮی ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﻨﺘﺮل ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ. سپس ﻧﻤﻮﻧﻪ‌ها ﺑﺮ روی ﻣﺤﯿﻂ‌های کشت EMB و Blood agar ﮐﺸﺖ داده ﺷﺪ و کلونی‌های رشد یافته شمارش گردید. داده ﻫﺎ ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از آﻣﺎر ﺗﻮﺻﯿﻔﯽ ﺗﺠﺰیﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﺷﺪﻧﺪ. یافته‌ها: مجموع 125 نمونه مورد بررسی آلــودگی باکتریــایی قرار گرفت. میــانگین شــمارش باکتریــایی توربین اولیه قبل از فلاشینگ 156/6921±33/5463 Cfu/ml ، میــانگین شــمارش باکتریــایی توربین پس از 30 ثانیه فلاشینگ 336/4354±00/3090 Cfu/ml، میــانگین شــمارش باکتریــایی لیوان پرکن 411/1060±67/1996Cfu/ml ، میــانگین شــمارش باکتریــایی پوآر آب و هوا 307/2666±33/2733 Cfu/ml و همچنین میــانگین شــمارش باکتریــایی آب شهری 00/280±666/83 Cfu/ml بــود. باکتری‌های تعیین هویت شده عبارت اند از: اشریشیا کولی (66/41%)، کلبسیلا (83/30%)، استاف غیر پاتوژن (6/26%)، میکروکوکوس (83/25%) و غیره. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که سطح آلودگی باکتریایی آب خروجی از یونیت بالا است و کیفیت میکروبی آب باید به طور مرتب بررسی شود. فلاشینگ آلودگی آب را کاهش می‌دهد؛ اما در جراحی‌ها و برای افراد با نقص سیستم ایمنی، پیشنهاد می‌شود که از سایر روش‌های کنترل عفونت استفاده شود.},
keywords_fa = {مسیر آب یﻮﻧﯿﺖ دﻧﺪاﻧﭙﺰﺷﮑﯽ, آﻟﻮدﮔﯽ, کشت, شمارش کلونی},

doi = {10.29252/aums.9.4.S1.31},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1171-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1171-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Esmaily, Masomeh and Mohammadian, Manijeh},  
title = {Investigation of Invasive and Non-invasive Methods to Accelerating Dental Movement in Orthodontics}, 
abstract ={One of the most important concerns of patients is the need for orthodontic treatment, is the long duration of treatment and pain and discomfort during treatment. Also, long duration of treatment, is associated with increased caries risk, root resorption and gingival recession. Reducing the duration of treatment reduces the complications of orthodontic treatments and at the same time increases patient satisfaction. There has been a great deal of research in the area of accelerated tooth movement to reduce treatment time. There are various methods to accelerate tooth movement, including chemicals (prostaglandin E2, vitamin D3 and parathyroid hormone), ultrasonic application and electrical stimulants. Today, a new invasive, non-invasive technique is used to accelerate tooth movement in orthodontics, including corticotomy surgery and laser therapy. The purpose of this study was to review the mechanism of tooth movement during orthodontic treatment and to investigate the invasive and non-invasive interventional methods to accelerate tooth movement during orthodontics.},  
Keywords = {Accelerated tooth movement, Corticotomy, Bone remodeling, Low level laser},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {39-45}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {بررسی روش‌های تهاجمی و کم تهاجمی در تسریع حرکت دندانی در ارتودنسی},
abstract_fa ={طول مدت طولانی‌درمان و درد و ناراحتی حین درمان، یکی از مهم­ترین نگرانی­های بیماران نیازمند درمان ارتودنسی است. همچنین مدت زمان طولانی درمان، با افزایش خطر پوسیدگی، تحلیل ریشه و تحلیل لثه همراه می­باشد. کاهش مدت زمان درمان، باعث کاهش عوارض درمان­های ارتودنسی و در عین حال افزایش رضایتمندی بیمار می‌شود. تحقیقات فراوانی در زمینه روش­های تسریع حرکت دندانی به منظور کاهش زمان درمان انجام شده است. روش­های مختلفی جهت تسریع حرکت دندان وجود دارد که شامل مواد شیمیایی (پروستاگلاندین E2، ویتامین D3 و هورمون پاراتیروئید)، کاربرد اولتراسونیک و تحریک­کننده­های الکتریکی می­باشد. امروزه روش‌های جدید تهاجمی و غیرتهاجمی برای تسریع حرکت دندان در ارتودنسی استفاده می­شود که شامل جراحی کورتیکوتومی و لیزر می­باشد. هدف از این مطالعه، مروری بر مکانیسم حرکت دندان حین درمان ارتودنسی و بررسی روش­های مداخله­ای تهاجمی و کم تهاجمی، جهت تسریع حرکت دندانی حین ارتودنسی است.},
keywords_fa = {حرکت دندانی سریع, کورتیکوتومی, بازسازی استخوان, لیزر کم‌توان},

doi = {10.29252/aums.9.4.S1.39},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1172-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1172-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Hamian, Mnia and Pouragha, Behrooz and Mirzaei, Ehsan and Mirzaei, Ahmadreza and RafieianKoopaee, Nasrin and Aghakouchakzadeh, Arezoo},  
title = {Investigating Dental Prescribing Errors among General Dental Practitioners of Karaj In 2018}, 
abstract ={Background: Prescribing medication and prescribing was the last stage of communication between doctor and patient, the quality of which plays an important role in achieving the desired treatment outcome. This study aimed to investigate prescription behavior of dentists and common prescription errors by dentists in Karaj Province in 2018. Methods: In this study, 1254 prescriptions by dentists in Karaj Province from April 2018 to February 2019, from Social Security and Therapeutic Services insurance organizations were evaluated, in order to access the required information a checklist containing essentials of Standard and correct medical prescription was provided. Then, each medical prescription was reviewed for what was said and the error was recorded in the existing list. Data were analyzed using SPSS software version 21 using chi-square test. Results: The prevalence of prescription errors in dentists in Karaj (94%) was estimated, most common errors observed in the reviewed medical prescriptions were respectively number of each drug (88%), the mistake in the dosage (54%), the unidentified intervals of prescribed medications (35%), the mistakes in writing the name Medication (21%); mistake in writing the drug form (18%); administration of more than 3 drugs in one copy (17%); mistakes in the prescription drug (12%) and not the end of the prescription (8.1%). Conclusion: According to the findings of present study, the medical prescriptions reviewed did not satisfy correct prescribing principles, This could delay or endanger the success of treatment and improvement of patients, Based on this information gap, it is essential that more emphasis is Systematic and targeted training of dentists during the course of dentistry as well as the development of retraining planning.},  
Keywords = {Error, Prescription, Drug, Dentists},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {46-52}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {بررسی خطاهای نسخه نویسی دندانپزشکان عمومی شهر کرج در سال 1397},
abstract_fa ={مقدمه: تجویز دارو و نوشتن نسخه آخرین مرحلۀ ارتباط پزشک با بیمار است که کیفیت آن نقش مهمی در رسیدن به نتیجۀ مطلوب درمان دارد. مطالعه­ حاضر، با هدف بررسی خطاهای نسخه‌نویسی دندانپزشکان عمومی شهر کرج در سال 1397 انجام پذیرفت. مواد و روش‌ها:  در این مطالعه، 1254 نسخه مربوط به سازمان‌های بیمه تأمین اجتماعی و خدمات درمانی که از فروردین 1397 تا بهمن ماه 1397 توسط دندانپزشکان شهر کرج تجویز شده بودند، بررسی شد. به منظور دسترسی به اطلاعات مورد نیاز چک لیستی شامل نکات ضروری در نوشتن نسخه استاندارد و صحیح تهیه شد. سپس هر نسخه به لحاظ موارد گفته شده بررسی شد و خطای موجود در آن در لیست موجود ثبت گردید. داده‌های جمع آوری شده با استفاده از نسخه 22 نرم‌افزار SPSS و آزمون کای اسکوئر مورد آنالیز قرار گرفتند. نتایج: شیوع خطای نسخه­نویسی در دندانپزشکان عمومی شهر کرج (94%) بود. شایع‌ترین خطاهای مشاهده شده در نسخه‌های مورد بررسی به ترتیب شامل ننوشتن شماره دارو (88%)؛ اشتباه در نوشتن دوز دارو (54%)؛ غیر قابل تشخیص بودن فواصل مصرف داروهای تجویز شده (35%)؛ اشتباه در نوشتن نام صحیح دارو (21%)؛ اشتباه در نوشتن فرم دارویی (18%)؛ تجویز بیش از 3 دارو در یک نسخه (17%)؛ اشتباه در نوشتن دستور مصرف دارو (12%) و نبستن انتهای نسخه (%1/8) بود. نتیجه گیری: براساس یافته­های مطالعۀ حاضر در نسخه­های مورد بررسی اصول صحیح نسخه‌نویسی در حد مطلوبی رعایت نشده بود که این امر می­تواند موفقیت درمان و بهبود بیماران را به تأخیر یا مخاطره بیاندازد؛ تأکید بیشتر بر آموزش‌های اصولی و هدفمند طی دوره تحصیل دندانپزشکان و همچنین تدوین برنامه­ریزی بازآموزی­ها براساس این خلأ اطلاعاتی، کاملاً ضروری است.},
keywords_fa = {خطا, نسخه, دارو, دندانپزشکان},

doi = {10.29252/aums.9.4.S1.46},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1173-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1173-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Mirzaei, Ahmadreza and Aghakouchakzadeh, Arezoo and Mehrabani, Mahboobeh and Khodaii, Zohreh},  
title = {Evaluation Adherence of Candida Albicans on Polymethacrylate in Probiotics Soloution}, 
abstract ={Background: The common cause of stomtitis is the oral dandruff of candida albicans in the Microbial flora of the oral cavity of healthy young people. The base of acrylic dentures is usually made of the polymethacrilate resin. The various factors make it possible for the cavonisusion candida to be cooled in to these materials, which there are various protocols to prevent this. The probiotics may be among these factors. Methods: In this study, discs of acrylic resins in different groups after exposure to Candida albicans were exposed to are solution including a probiotic bacteria L-rhamnosus GG ,a solution containing probiotic K12 streptococcus salivarius a sodium hypochlorite , nystatin solution, normal saline, then the number of candida albicans was counted and their comparison was made Statistical analysis was performed using ANOVA. Results: The results showed a significant decrease (p<0/001) in the number of C.adbicans in discriples in probiotic solution to normal saline solations. Also, the lowest number of C.adbicans sticking to discs plates in a solution Containing nystatin and sodium hypochlorite has been Conclusion: According to the results of this study, probiotic Solutions can be used to reduce the number of C.alhicans adhearing to the removable denture base.},  
Keywords = {Candida albicans, Polymethacrylate, Probiotics},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {53-58}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {بررسی چسبندگی کاندیدا آلبیکنس بر پلی متاکریلات در محلول پرو بیوتیک},
abstract_fa ={مقدمه: علت شایع استوماتیت ناشی از دندان مصنوعی کاندیدا آلبیکنس موجود در فلور میکروبی دهان افراد سالم می‌باشد. دندان مصنوعی معمولا از رزین پلی متاکریلات ساخته شده است. عوامل مختلفی باعث کلونیزاسیون کاندیدا در این مواد می‌شود که پروتکل‌های مختلفی برای جلوگیری از این موضوع موجود می‌باشد که پروبیوتیک‌ها امکان دارد از جمله این موارد باشد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه  دیسک‌های بیس رزین‌های آکریلیک در گروه‌های مختلف بعد از این که به وسیله سوسپانسیون قارج کاندیدا آلبیکنس آلوده شدند در معرض یکی از محلول‌ها شامل محلول حاوی باکتری پروبیوتیکی L. rhamnosus GG ، محلول حاوی باکتری پروبیوتیک k12 Streptococcus salivarius، محلول سدیم هیپوکلریت، محلول نیستاتین و نرمال سالین قرار گرفتند و سپس تعداد کلونی‌های کاندیدا آلبیکنس‌ها  شمارش شده و مقایسه آن‌ها بر اساس آزمون آماری ANOVA انجام شده است. نتایج: نتایج نشان­دهنده کاهش معنی­دار (0.001P< ) تعداد کاندیدا آلبیکنس­های چسبیده به دیسک­ها در محلول‌های پروبیوتیک‌ها نسبت به محلول نرمال سالین می‌باشد. همچنین کمترین تعداد کاندیدا آلبیکنس­های چسبیده به دیسک‌ها در محلول حاوی نیستاتین و سدیم هیپوکلریت دیده شده است. نتیجه گیری: با توجه به نتایج مطالعه حاضر می­توان از محلول‌های پروبیوتیک برای کاهش تعداد کاندیدا آلبیکنس‌های چسبیده به بیس دندان‌های مصنوعی استفاده کرد.},
keywords_fa = {کاندیدا آلبیکنس, پلی متاکریلات, پروبیوتیک},

doi = {10.29252/aums.9.4.S1.53},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1174-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1174-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Donyavi, Zakiyeh and Khoshbin, Elham and Mohammadi, Zahed and Zafari, Mor},  
title = {Evaluating the Knowledge of General Dentists of Hamadan in Management of Endodontic Emergencies}, 
abstract ={Introduction and Aims: Treatment of the endodontic emergencies requires efficient knowledge and skills in diagnosis, definitive dental therapy and drugs administration. There are various treatment modalities to treat endodontic flare-ups. Therefore, dentists may prefer a range of the modalities in the practice, based on their opinions. The purpose of this study was to evaluate the knowledge of general dentists of Hamadan in management of endodontic emergencies.   Methodology: A questionnaire was presented to all general dentists of Hamadan. The questionnaire was made up of 6 questions with multiple-choice responses. Furthermore, demographic information, professional activity, and attitude for patient-referral to endodontist were asked by the questionnaire. Data were analyzed by SPSS software and reported as descriptive results. Results: A total of 110 dentists (79 male and 31 female) aged 38.45±7.75 returned the questionnaires. The most practitioners (63.6%) used formocresol  as root canal medicament; the most common procedure for root canal instrumentation was combination technique (40.9%); 65.5% of the respondents prepared root canals 0.5 to 1 mm short of radiographic apex; the most administered analgesic and antibiotic regimen were Ibuprofen (70.9%) and combination of amoxicillin-metronidazole (34.5%) respectively. The first-choice root-canal irrigant was NaCl/H2O (56.4%). Conclusion: This study showed that the majority of general dentists desired to manage patients with endodontic emergencies rather than their referral to endodontists.},  
Keywords = {Endodontic emergency, Root canal therapy, Endodontic flare-up, General dentists},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {59-66}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {بررسی میزان آگاهی دندانپزشکان عمومی شهر همدان در مواجهه با فوریت‌های اندودنتیک},
abstract_fa ={مقدمه و اهداف: برای درمان فوریت‌های اندودنتیکس برخورداری از آگاهی و مهارت‌های کافی در زمینه تشخیص، درمان دندانپزشکی قطعی و تجویز دارو ضروری است. روش‌های گوناگونی برای درمان فوریت‌های اندودنتیک وجود دارد. بنابراین دندانپزشکان ممکن است بر اساس ایده‌های خود برخی روش‌ها را طی معالجات ترجیح دهند. هدف از این مطالعه ارزیابی میزان آگاهی دندانپزشکان عمومی همدان در معالجه فوریت‌های اندودنتیکس بود.  روش تحقیـق: در ایـن مطالعه، پرسشنامه‌ای در اختیار تمام دندانپزشکان همدان قرار گرفت. پرسشنامه شامل شش پرسش چند گزینه‌ای بود. همچنین در این پرسشنامه اطلاعات دموگرافیک، سابقه کار و تمایل به ارجاع بیماران به اندونتیست مورد پرسش قرار گرفت. داده‌های بدست آمده توسط نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل شد و بصورت نتایج توصیفی ارائه گردید.        یافته‌ها: تعداد 110 دندانپزشک عمومی (79 مرد و 31 زن) با میانگین سنی 75/7± 45/38 سال پرسشنامه‌ها را تکمیل و بازگرداندند. نتایج نشان داد بیشتر دندانپزشکان (6/63%) از فرموکرزول formocresol بعنوان داروی داخل کانالی استفاده می‌کردند، رایج‌ترین روش اینسترومنتیشن کانال ریشه تکنیک combination (9/40%) بود. از میان پاسخ دهندگان، 5/65% کانال ریشه را تا mm 1-5/0 کمتر از آپکس رادیوگرافیک آماده‌سازی می‌کردند. فراوان‌ترین مسکن و آنتی‌بیوتیک‌ تجویزی به ترتیب ایبوبروفن Ibuprofen (9/70%) و ترکیب آموکسی‌‌سیلین+مترونیدازول (5/34%) بود. متداول‌ترین محلول شستشوی مورد استفاده محلول نرمال سالین/آب (4/56%) بود.     نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد اکثر دندانپزشکان عمومی در مواجهه با فوریت‌های اندودنتیکس درمان بیمار را به ارجاع به اندودنتیست ترجیح می‌دهند.},
keywords_fa = {فوریت‌های اندودنتیک, درمان کانال ریشه, دندانپزشکان عمومی},

doi = {10.29252/aums.9.4.S1.59},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1175-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1175-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2020}  
}

@article{ 
author = {Mohammadian, Manijeh},  
title = {Application of All Ceramic Materials in Dentistry}, 
abstract ={The daily increase in Patients' demand for cosmetic treatments has led to dental restorations moving towards the use of all-ceramic materials. The development of all-ceramic restorations over the last decade has revolutionized aesthetic dentistry. Recent advances in ceramic manufacturing and processing methods have led to the evolutionary growth of all-ceramic materials with superior biomechanical properties. Today, extensive research is being carried out to increase strength, aesthetic, dimensional accuracy and ability of these restorations to reliably bond with different dental substrates. Currently, different ceramic materials and systems are available for clinical use. In this review article, the all-ceramic restorations have been investigated in terms of evolution, development, classification and strength improvement. The success of all-ceramic restorations depends on different factors, such as dentist performance, quality of materials, manufacturing techniques, and clinical conditions of the case. However, further clinical studies are recommended for the development of all-ceramic materials and systems.  },  
Keywords = {All ceramic materials, Zirconia, Glass ceramic, Dental materials},
volume = {9},
Number = {4}, 
pages = {67-77}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {کاربرد مواد تمام سرامیکی در دندانپزشکی},
abstract_fa ={افزایش روز افزون تقاضای بیماران به درمانهای زیبایی باعث شده تا رستوریشنهای دندانی به سمت استفاده از مواد تمام سرامیکی حرکت نماید. گسترش رستوریشن‌های تمام سرامیکی طی دهه اخیر مفهوم زیبایی در دندانپزشکی را متحول ساخته است. پیشرفت‌های اخیر در روش‌های ساخت و پردازش سرامیک، باعث توسعه و رشد تکاملی مواد تمام سرامیکی با خصوصیات بیومکانیکی برتر شده است. امروزه تحقیقات گسترده‌ای در جهت تقویت استحکام، زیبایی، دقت ابعادی و توانایی این رستوریشن‌ها در اتصال قابل اعتماد با بسترهای مختلف دندانپزشکی در حال انجام می‎باشد. در حال حاضر مواد و سیستمهای تمام سرامیکی مختلفی برای مصارف بالینی در دسترس هستند. در این مقاله مروری، تکامل و توسعه مواد تمام سرامیکی، طبقه‌بندی و بهبود استحکام آنها مورد بررسی قرار گرفته است. درمان موفقیت آمیز دررستوریشن‌های تمام سرامیکی، به عوامل مختلفی از جمله  عملکرد پزشک، مواد مورد استفاده، تکنیک‌های ساخت و شرایط بالینی فرد بستگی دارد. در عین حال، مطالعات بالینی بیشتر برای توسعه مواد و سیستم های تمام سرامیکی توصیه می‌شود.},
keywords_fa = {مواد تمام سرامیکی, زیرکونیا, گلاس سرامیک, مواد دندانی},

doi = {10.29252/aums.9.4.S1.67},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1176-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-1176-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2020}  
}