@article{ 
author = {Hajjaran, Sadaf and Moosavi, Seyed Mohammad Amin and Ramezani, Mi},  
title = {Evaluating Effects of Nitrogen-Doped-Titanium Dioxide in Photodynamic Therapy of Breast Cancer MCF-7 Cells}, 
abstract ={Background: Titanium dioxide (TiO2) nanoparticles (NPs) activated by ultraviolent light (UV) have been recently proposed as a nano-photosensitizer (PS) for cancer therapy. However, because adverse effects of UV light, other dopped-TiO2 NPs with ability of activation by safe light sources, such as visible light, have been recommended for photodynamic therapy (PDT) purposes. The aim of this study is to evaluate effects of photodynamic N-TiO2 NPs in MCF-7 cell line as human epithelial breast cancer cell line. Methods: MCF-7 cells were treated with different concentrations of N-TiO2 NPs and a visible light source was used for their photocatalytic activation. Trypan blue staining was performed to investigate the rate of cell viability and cell growth at 24h and 48h upon irradiation. Acridine Orange/Ethidium Bromide (AO/EtBr) staining and deoxyribonucleic acid (DNA)-laddering assay were used for detecting the mode of cell death. Results: Treatment of MCF-7 cells with N-TiO2 NPs, up to 100 µg/ml was inert and did not significantly affect growth and viability. However, with the increasing at concentrations of NP, the rate of cell death increased considerably upon visible-light irradiation. The AO/EtBr double staining and DNA-ladder assay showed that the mode of cell death induced by photodynamic N-TiO2 NPs is mostly through apoptosis. Conclusion: N-TiO2 NPs in conjugation with visible-light may be proposed as a safe approach for PDT of breast cancer cells.},  
Keywords = {Apoptosis, Breast Cancer, Nanoparticles, Nitrogen-doped, Titanium dioxide},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {77-88}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {بررسی تأثیرات نانوذرات تیتانیوم دی‌اکسید دوپه شده با نیتروژن در فتودینامیک تراپی سلول‌های M‌CF-7  سرطان پستان},
abstract_fa ={زمینه و هدف: اخیرا، نانوذرات تیتانیوم دی­اکسید (TiO2) با قابلیت فعالیت نوری تحت نور فرا بنفش به عنوان یک نانوحساسگر نوری (nano-photosensitizer) برای سرطان پیشنهاد شده­اند. بااین­حال، به علت مضرات پرتوهای فرا­بنفش نانوذرات ارتقا یافته­ دیگری برپایه­ی TiO2 با توانایی فعال شدن با منبع نور ایمن­تری مثل نور مرئی برای فتودینامیک­تراپی (photodynamic therapy) توصیه شده­اند. هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات فوتودینامیک نانوذرات تیتانیوم دی­اکسید دوپه شده با نیتروژن (N-TiO2) بر رده­ سلولی MCF-7 به عنوان سلول‌های اپیتلیالی سرطان پستان انسانی می­باشد. مواد و روش‌ها: سلول‌های MCF-7 با غلظت­های مختلف از نانوذرات N-TiO2 تیمار شده و به منظور تحریک فعالیت فتوکاتالیکی، تحت تابش با یک منبع نور مرئی قرار گرفتند. آزمون دفع رنگ تریپان بلو برای بررسی میزان زیستایی و رشد سلولی، 24 و 48 ساعت پس از تابش نور انجام شد. رنگ آمیزی آکریدین اورنج/اتیدیوم بروماید (AO/EtBr) و آزمون قطعه قطعه شدن DNA برای تشخیص نوع مرگ سلولی استفاده شد. یافته‌ها: تیمار سلول‌های MCF-7 با نانوذرات N-TiO2 تا غلظت μg/ml100 تأثیر قابل توجهی روی رشد و زیستایی نداشت. درحالی­که در حضور نور مرئی با افزایش غلظت، میزان مرگ سلولی به طور قابل توجهی افزایش یافت. رنگ‌آمیزی AO/EtBr و آزمون قطعه قطعه شدن DNA نشان داد که نوع مرگ سلولی القا شده توسط نانوذرات N-TiO2 بر اساس PDT عمدتاً از طریق آپوپتوز است. نتیجه‌گیری: نانوذرات N-TiO2 همراه با نور مرئی می­توانند به عنوان یک نانوحساسگر ایمن در فتودینامیک‌تراپی سلول‌های سرطانی پستان پیشنهاد شود.},
keywords_fa = {: آپوپتوز, سرطان پستان, نانوذرات, دوپه کردن با نیتروژن, تیتانیوم دیاکسید},

doi = {10.29252/aums.7.2.77},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-752-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-752-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Baha, Robabeh and Nosrati, Sedigheh and Rahimzadeh, Mitra and Kamali, Malahat},  
title = {Survey of Medication Errors in Operating Rooms Staff with Some organizational and Demographic Characteristics}, 
abstract ={Introduction: Medication errors are the factors threatening the safety of patients. Medical errors led to increased mortality, prolonged hospital stay and increased healthcare costs is in the hospital. The aim of this study was to determine of medication errors in operating rooms staff with Some organizational and demographic characteristics Method: This is a descriptive-analytic study conducted on 201 operating rooms staff of selected hospitals of Alborz University of Medical Sciences. The study population members are staffs who working in the operating room of the Hospital of Alborz University of Medical Sciences. The sampling method wa census and its conducted in 2016. The data were collected using questionnaire. After collection, data analysis was performed by using descriptive- analytical statistical and SPSS version 19. Findings: The average number of medication errors as in three months per staff was 2.2 and the average of medication errors reported was 0.06. Medication errors (p=0.048) and errors reported (p=0.000) by the operating room staff were significantly correlated with working conditions. The demographic characteristics of employment in different sectors and work experience were associated with medication errors. Discussion: Regarding the relationship between working conditions with medication errors, Review and understanding of working conditions and adjusted them help reduce medication errors. It seems that health care authorities, in order to reduce these errors should identify the causes and apply strategies.},  
Keywords = {Medication errors, Operating room staff, Drug administration},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {89-97}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {بررسی وقوع و گزارش خطاهای دارویی کارکنان اتاق عمل و ارتباط آن با برخی مشخصه‌های فردی و سازمانی},
abstract_fa ={زمینه و هدف: خطاهای دارویی از عوامل تهدیدکننده امنیت بیماران می‌باشند. این‌گونه خطاها از شایع‌ترین عوامل تهدیدکننده سلامت و مشکلی جهانی هستند که باعث افزایش مرگ‌ومیر و هزینه‌های بیمارستانی می‌شوند. هدف از انجام این مطالعه تعیین وقوع و گزارش خطاهای دارویی کارکنان اتاق عمل و ارتباط آن با برخی مشخصه‌های فردی و سازمانی در بیمارستان‌های دانشگاه علوم پزشکی البرز بوده است. روش‌ها: این پژوهش یک مطالعه توصیفی تحلیلی بوده که بر روی 201 نفر از کارکنان شاغل در بخش‌های اتاق عمل بیمارستان‌های منتخب دانشگاه علوم پزشکی البرز انجام شد. نمونه‌گیری به روش سرشماری و در سال 1395 انجام گرفت. ابزار گردآوری داده­ها شامل پرسش‌نامه­ بوده و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی و با نرم‌افزار SPSS نسخه 19 انجام گرفت. یافته‌ها: میانگین تعداد وقوع خطاهای دارویی کارکنان اتاق عمل 2/2 مورد به ازای هر  کدام از کارکنان و میانگین گزارش خطاهای دارویی 06/0 مورد در طی سه ماه بوده است.وقوع خطاهای دارویی (048/0p=) و خطاهای گزارش‌شده (000/0p=) با شرایط کاری کارکنان اتاق عمل ارتباط معنادار آماری داشت. از بین ویژگی‌های دموگرافیک، اشتغال در بخش‌های مختلف و میزان سابقه کار در ارتباط با بروز خطاهای دارویی بودند. بحث: با توجه به ارتباط شرایط کاری با بروز خطاهای دارویی، شناخت کامل شرایط کاری کارکنان و تعدیل آن زمینه را برای کاهش خطاهای دارویی فراهم می آورد. ارائه‌دهندگان خدمات سلامت لازم است به‌منظور کاهش این خطاها به شناسایی علل وقوع و کاربرد راهبردهایی جهت کاهش آنها بپردازند.},
keywords_fa = {خطاهای دارویی, کارکنان اتاق عمل, دارودرمانی},

doi = {10.29252/aums.7.2.89},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-753-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-753-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {RezaieeAhvanuiee, Mohsen and Abbasi, Moslem and Dargahi, Shahriar},  
title = {The Role of Work-Family Conflict and Job Stress in the Prediction of Job Engagement of Nurses}, 
abstract ={Background and Aims: Due to the great importance that the nurses health and job engagement have in the health of their, colleagues and patients, this study Aim was investigated the role of work-family conflict and job stress in the prediction of job engagement of GACHSARAN city nurses. Methods: The design of this study is descriptive and correlation crosses sectional design. The study population were included all male and female nurses working in hospitals and clinics in the GACHSARAN city. To select a sample of cluster sampling method was used that a total 100 nurses were selected. To collect information from the Carlson, Kakmar and Williams work - family conflict, questionnaire (2000), work engagement questionnaire and French et al nursing stress scale revised (2000) was used. Results: The results showed that there is a significant negative correlation between job stress with Job engagement, enthusiasm and charisma at work (p<0.01) and dedicated to the task (p<0.05). Also, there is a significant negative correlation between the work-family conflict with Job engagement and all its dimensions (p<0.01). In addition, this study showed that the Predictor variables the job stress and work-family conflict are able to account for 29.4 percent of the nurses job engagement. Conclusion: In general, considering that the interaction between family and work issues and job stress is predictors of job engagement of nurses, with education about managing and improving the nurse’s quality of their marital and family life and with training the stress management can be to improve their job engagement.},  
Keywords = {Work-family conflict, Job stress, Job engagement, Nurses},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {98-106}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {نقش تعارض کار- خانواده و استرس شغلی در پیش‌بینی اشتیاق شغلی پرستاران},
abstract_fa ={زمینه و هدف: با توجه به اهمیت بسیار زیادی که سلامتی و اشتیاق به کار پرستاران در سلامت زندگی خود، همکاران و بیماران دارد هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تعارض کار- خانواده و استرس شغلی در پیش ­بینی اشتیاق شغلی پرستاران شهرستان گچساران بود. روش: طرح این پژوهش، طرح مقطعی- توصیفی از نوع همبستگی است. جامعه مورد مطالعه در این پژوهش شامل تمام پرستاران زن و مرد شاغل در بیمارستان­ها و درمانگاه­های شهرستان گچساران بودند. برای انتخاب گروه نمونه از روش نمونه­گیری خوشه ای استفاده گردید که در مجموع 100 پرستار به عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات نیز از پرسشنامه تعارض کار – خانواده، کارلسون، کاکمار و ویلیامز (2000)، پرسشنامه اشتیاق شغلی و مقیاس تجدیدنظر شده استرس پرستاری فرنچ و همکاران (2000) استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد بین استرس شغلی با اشتیاق شغلی، شوق به کار و جذبه در کار (01/0 > P) و وقف شدن به کار رابطه منفی و معناداری وجود دارد(05/0 > P). همچنین، بین تعارض کار- خانواده با اشتیاق شغلی و همه ابعاد آن رابطه منفی و معناداری وجود دارد(01/0>P). بعلاوه، پژوهش حاضر نشان داد که متغیرهای پیش ­بین استرس شغلی و تعارض کار- خانواده قادر به تبیین 4/29 درصد از تغییرات اشتیاق شغلی پرستاران هستند. نتیجه گیری: بطور کلی، با توجه به اینکه تعامل متقابل میان مسائل خانواده و کار و همچنین استرس شغلی پیش­ بینی کننده­ اشتیاق شغلی پرستاران می­باشد با دادن آموزش­هایی در مورد مدیریت و بهبود کیفیت زناشویی و خانوادگی پرستاران و با آموزش مدیریت استرس به آنان می­توان علاقمندی و اشتیاق آنان به تکالیف شغلی را بهبود بخشید.},
keywords_fa = {تعارض کار- خانواده, استرس شغلی, اشتیاق شغلی, پرستاران},

doi = {10.29252/aums.7.2.98},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-754-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-754-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Farid, Malihe and Kabir, Kourosh and Hajfiroozabadi, Marjan and Goudarzvand, Mahdi and Zahmatkesh, Ehs},  
title = {Patient Experiences of Hospital Stay in Alborz Governmental Hospitals}, 
abstract ={Background and Aims: Attaining the patients' viewpoints and evaluating their experiences are reliable and important resources for determining the problems and appraising healthcare improvement. This study aimed to investigate the experiences of patients who hospitalized in hospitals of Alborz province. Materials and Methods: In this descriptive cross-sectional study 955 patients discharged from nine governmental hospitals were selected by stratified random sampling method and participated in this study. The questionnaire that its validity and reliability had been confirmed was used to assess patients' experiences of hospital stay. Results: More than half of the participants (56.4%) were female. The most frequent age group (34.3%) was the age group of 20 to 30 years. 45.4% of patients experienced a perfect organization in reception sector in emergency ward, and 42.5% of patients experienced a perfect organization in reception sector of non-emergency wards. In sum, 79.4% of patients assessed the hospital healthcare services in good level (or higher) and 35.9% stated that they would recommend the hospital to others. Conclusion: The results indicates the need for designing and implementing the programs to improve patients' experiences in the areas of reception and discharge sectors organization, physical environment and facilities, communication with doctors and nurses, respectfulness, through training and empowerment of staff of hospitals and improving the existing infrastructure in the hospital.},  
Keywords = {Hospital, Hospitalization, Experience, Patient},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {107-115}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {تجارب بیماران از بستری در بیمارستان‌های دولتی استان البرز},
abstract_fa ={مقدمه: به دست آوردن نقطه نظرات بیماران و بررسی تجارب آنها به عنوان منبع معتبر و مهمی در ارزیابی کیفیت خدمات سلامت محسوب می‌شود. مطالعه حاضر با هدف تعیین تجارب بیماران بستری در بیمارستان‌های دولتی استان البرز انجام شده است. مواد و روش‌ها: در این مطالعه مقطعی – توصیفی 955 فرد ترخیص شده از 9 بیمارستان دولتی استان البرز در سال   1391 به روش تصادفی طبقه ای انتخاب و در مطالعه مشارکت نمودند. جهت بررسی تجارب بیماران از اقامت بیمارستانی از پرسشنامه محقق ساخته ای که روایی و پایایی آن تائید شده است، استفاده گردید. داده‌ها با استفاده از ویرایش شانزدهم نرم افزار spss موردتجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته‌ها: بیش از نیمی از شرکت کنندگان( %4/56 ) مونث بودند. 3/34 درصد افراد شرکت کننده (بیشترین فراوانی) مربوط به گروه سنی 20 تا 30 سال بود. نظم کامل در زمان پذیرش توسط4/45% افراد بستری شده به صورت اورژانس و نیز 5/42% موارد بستری شده به صورت غیر اورژانسی ذکر شده بود. به طور کلی 4/79% شرکت کنندگان مراقبت انجام شده در دوران بستری را خوب (و بالاتر) ارزیابی کردند و 9/35% بیماران اظهار کردند که حتماً بیمارستان مورد نظر را برای بستری به دیگران توصیه می‌کنند. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج این طرح نشاندهنده لزوم طراحی و اجرای برنامه هایی برای بهبود تجارب بیماران بخصوص در حیطه‌های پذیرش، محیط و امکانات، ارتباط با پزشک و پرستار، توجه و احترام و نیز برنامه ریزی ترخیص بیمار از طریق آموزش و توانمندسازی پرسنل و نیز بهبود زیر ساخت‌های موجود در بیمارستان‌ها می‌باشد.},
keywords_fa = {بیماران, بیمارستان, بستری, تجارب},

doi = {10.29252/aums.7.2.107},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-755-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-755-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Moghaddam, Fatemeh and Asle-Rousta, Masoumeh},  
title = {Effect of Summer Savory (Satureja Hortensis L.) on the Concentration of Gonadotropins and Testosterone in Male Rats Exposed to Chronic Immobilization Stress}, 
abstract ={Background: Summer savory- Satureja hortensis L. is from Lamiaceae family and has antioxidant, anti-inflammatory, anti-apoptotic properties. The purpose of this study is to investigate the effect of hydro-alcoholic extract of Summer Savory leaves on the level of LH, FSH and testosterone in male rats exposed to chronic immobilization stress. Material and Methods: This study was conducted experimentally. 48 adult male Wistar rats were divided into 6 groups including: Control, Stress, Savory 200, Savory 400, Stress-Savory 200, and Stress-Savory 400. Groups 2, 5, and 6 were placed into restrainer for 6hours per day during 21 consecutive days and groups 3, 4, 5, and 6 were gavaged by hydro-alcoholic extract of Summer Savory with different doses of 200,400mg/kg during 21consecutive days. The level of LH, FSH and testosterone were measured by the end of period. Results: Chronic Immobilization caused significant decrease in serum concentrations of LH (p<0.01), FSH (p<0.01), and testosterone (p<0.001) in stress group compared with the control group and taking both doses of plant extracts inhibited the above effect. Conclusion: It is concluded that the Satureja hortensis extract may stimulates the hypothalamic-pituitary-gonadal axis and prevents stress-induced reproductive damages.},  
Keywords = {Summer savory (Satureja hortensis L.), immobilization stress, LH, FSH, testosterone},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {116-122}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {تأثیر عصاره هیدروالکلی مرزه تابستانی (Satureja hortensis L.) بر غلظت گنادوتروپین‌ها و تستوسترون خون در موش‌های صحرایی نر مواجه شده با استرس مزمن بی‌حرکتی},
abstract_fa ={زمینه: مرزه تابستانی (Satureja hortensis L.) از خانواده Lamiaceae و دارای اثرات آنتی‌اکسیدانی، ضدالتهابی و ضدآپوپتوتیک است. هدف از مطالعه حاضر بررسی اثر عصاره هیدروالکلی برگ مرزه تابستانی بر سطح LH، FSH و تستوسترون سرم در موش‌های صحرایی نر مواجه شده با استرس بی­حرکتی مزمن می‌باشد. مواد و روش‌ها: این تحقیق به صورت تجربی انجام گرفت. 48 سر رت نر بالغ نژاد ویستار به 6گروه شامل 1) کنترل، 2) استرس، 3) مرزه200، 4) مرزه400، 5) استرس- مرزه200 و 6) استرس-مرزه400 تقسیم شدند. گروه‌های 2و5و6 هر روز 6 ساعت به مدت 21روز متوالی در مقیدکننده قرار گرفتند و گروههای 3و4و5و6 عصاره هیدروالکلی مرزه را با دوزهای mg/kg/BW200 و 400 به صورت گاواژ و به مدت 21روز دریافت نمودند. در پایان دوره سطح LH، FSH و تستوسترون سرم اندازه­گیری شد. نتایج: بی‌حرکتی مزمن موجب کاهش معنی­دار غلظت LH (01/0 P<)، FSH (01/0 P<) و تستوسترون (001/0 P<) سرم در گروه استرس در مقایسه با گروه کنترل شد و مصرف هر دو دوز عصاره مرزه از اثر فوق ممانعت نمود. نتیجه‌گیری: نتیجه گیری می­شود که عصاره برگ مرزه تابستانی احتمالاً موجب تحریک محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-گناد شده و از آسیب­های تولیدمثلی ناشی از استرس جلوگیری می­کند.},
keywords_fa = {مرزه تابستانی(Satureja hortensis L.), استرس بیحرکتی, LH, FSH, تستوسترون },

doi = {10.29252/aums.7.2.116},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-756-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-756-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Dehghan, Mohammad Hossein and Dehghan, Sepehr and Jalali, Alireza and AzarBahram, Rami},  
title = {Histopathological Effects of Cumulative Concentrations of Buprenorphine in Hippocampus of Rats}, 
abstract ={Brain is one of the important members of body that life is impossible without it. The brain is affected easily by different factors like physical, chemical factors agents and disrupts brain function in pons, medulla, spinal cord, central and peripheral nervous system. Buprenorphine is an opioid partial agonist that is used as an analgesic and Drug addiction treatment. This drug is metabolized in liver and Excreted through on number of neuroglia cells, neurons and decrease of area on hippocampus. In this research, we have been investigated the impact of Ascending doses of buprenorphine on all rats. in order to perform this research, 35 rats with the same weight range has divided into 7 groups with 5 members that have been injected The drug buprenorphine in 21 days with doses 2,7,10,15,20 and 24 mg/kg and after end of injection, rats were killed by human methods and were sent to laboratory. The results show that intraperitoneal injection of buprenorphine could cause damage on brain tissue. Based on the results have been obtained from statistical tests. The number of neuroglia cells, neurons and hippocampus area does decrease (p<0.05). So, it could shown Abuse of buprenorphine will have been faced with brain damages.},  
Keywords = {Hippocampus buprenorphine, Histopathological finding, Baqiyatallah},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {123-132}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {بررسی تاثیر غلظت‌های  بالا رونده داروی بوپرنورفین برتغییرات بافت‌شناسی مغز موش صحرایی},
abstract_fa ={مقدمه و هدف: هیپوکامپ قسمتی از مغز به شکل اسب دریایی است که در چین خوردگی‌های داخلی از بخش تحتانی میانی مغز به نام لوب تمپورال (temporal lobe) قرار دارد . هیپوکامپ دارای دوبخش است که هربخش در یک طرف سر واقع شده است. هیپوکامپ از نظر اندازه در حدود یک صدم لایه خارجی مغز یا قشر مغزی (cerebral cortex) است که از سه لایه با سلول‌های هرمی شکل مخصوص تشکیل شده است .  عملکرد‌های اصلی آن شامل یادگیری و حافظه انسان می‌شود . حتی این مطلب که پژوهشگران بفهمند حافظه چگونه کار می‌کند ، با کمک هیپوکامپ امکانپذیر شده است .  بوپرنورفین آگونیست نسبی گیرنده‌های اپیوئیدی است که به عنوان ضد درد و داروی ترک اعتیاد بکار می‌رود. این دارو در کبد متابولیزه شده و از طریق کلیه‌ها دفع می‌گردد که عوارض متعددی روی سلول‌های نوروگلیا ، تعداد نورون هاو مساحت ناحیه هیپوکامپ مغز باقی می‌گذارد. در این تحقیق به بررسی تاثیرغلظت‌های بالارونده بوپرنورفین بر بافت هیپوکامپ مغز موش صحرایی پرداخته شده است. مواد و روش کار: به منظور اجرای این بررسی تعداد 35 سر موش صحرایی با محدوده وزنی یکسان به 7 گروه 5 تایی تقسیم شدند که به مدت 21 روز تحت تزریق داروی بوپرنورفین با دوزهای 2، 7، 10، 15، 20و 24 mg/kgقرار گرفتند و بعد از اتمام دوره تزریق، موش‌ها کشته و به آزمایشگاه ارسال شدند. یافته های بدست آمده از بافت مغز نشان داد که تزریق داخل صفاقی بوپرونورفین به مدت 21 روز موجب بروز آسیب‌های بافتی در مغز می‌شود. یافته ها:که بر اساس نتایج بدست آمده از آزمون‌های آماری مساحت ناحیه هیپوکامپ،تعداد سلول نوروگلیا و تعداد نورون‌ها در ناحیه هیپوکامپ  در دوزهای بالارونده دارو به طور معنا داری کاهش پیدا کرده بود. (05/0< P). نتیجه گیری: از یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که سوء ‌مصرف بوپرنورفین موجب بروز آسیب‌های هیپوکامپ جدی در مصرف کنندگان این دارو می‌شود. پیشنهاد: با توجه به مطالعه حاضر پیشنهاد می‌شود که مطالعات بیشتری درزمینه دوز‌های بالاتر ومدت بیشتر استفاده از بوپرنورفین درموش صحرایی و دیگر حیوانات آزمایشگاهی وهمچنین اثرات هیستوپاتولوژی درسایرقسمت‌های مغز مثل مخچه،تالاموس، هیپوتالاموس و نخاع و مطالعه اثرات هیستوپاتولوژی درسایر ارگان های بدن مثل کلیه وقلب بر اثر مصرف بوپرنورفین صورت گیرد.},
keywords_fa = {هیپوکامپ, بوپرونورفین, یافته‌های هیستوپاتولوژیی, بقیه الله},

doi = {10.29252/aums.7.2.123},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-757-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-757-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Jamshidnezhad, Behdokht and Shariati, Mehr},  
title = {Effect of Primidone on Pituitary-Thyroid Axis and Thyroid Tissue Changes in Newborn Male Rats from Mothers}, 
abstract ={Background: Thyroid is an important organ with special function in metabolism of drugs. Primidone is a drugs for treatment of some patients including epilepsy. The present study was conducted to evaluate the effect Primidone on thyroid hormones function including T3,T4 and TSH and histological changes of thyroid newborn male rats. Material and Methods: In this experimental study, 40 newborn male rats wistar strain divided into 5 group of 8 .The newborns were taken from pregnant mothers divided to the control group, the sham group and three experimental groups that received 20, 40 and 60 mg/kg b.w. primidone in the pregnancy period for 21 days orally. In 25 days after parturition, the newborns weighted and T3,T4 and TSH hormone assay. The newborns thyroid tissue evaluated by H&E histological staining methods. Results: Body weight and thyroid weight in different experimental groups show did not significant difference compared to the control group. Concentration of TSH and T3 hormones in different experimental groups show did not significant difference compared to the control group. Also, serum level of T4 hormone in experimental groups 2,3 show a significant decrease compared to the control group. In tissue tissue samples with increasing doses of the drug was observed more necrosis. Conclusion: Primidone has destructive effects on Thyroid gland.},  
Keywords = {Primidone, T3, T4, TSH, Newborn Male Rat },
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {133-140}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {تأثیر پریمیدون بر محور هیپوفیز- تیروئید و تغییرات بافتی تیروئید در نوزادان موش صحرایی نر متولد شده از مادران},
abstract_fa ={زمینه و هدف: تیروئید یک اندام با عملکرد اختصاصی در متابولیسم داروهاست. پریمیدون دارویی برای درمان برخی بیماری‌ها از جمله صرع می‌باشد. مطالعه اخیر به بررسی اثر پریمیدون بر عملکرد هورمون‌های تیروئیدی شامل T3، T4وTSH وتغییرات بافتی تیروئید نوزاد موش نر پرداخته است. مواد و روش‌ها:در این مطالعه تجربی 40سر نوزاد موش صحرایی نر از نژاد ویستار به 5 گروه 8تایی شامل گروه کنترل، گروه شاهد و گروه‌های تجربی 3و2 ،1 که مقادیر 20،40،60میلی گرم بر کیلو گرم داروی پریمیدین در دوره بارداری دریافت کرده بودند،تقسیم شدند. بعد از پایان دوره 25روزه نوزادی تمام گروه ها وزن کشی و سنجش هورمون‌های تیروئیدی انجام شد. بافت تیروئید نوزادان با رنگ آمیزی هماتوکسیلین –ائوزین بررسی شد. یافته ها: وزن نوزادان و وزن تیروئید در گروه‌های تجربی مختلف نسبت به گروه کنترل تغییر معنی‌دار نشان نداد. غلظت هورمون‌های T3وTSHدر گروه‌های تجربی مختلف نسبت به گروه کنترل تغییر معنی‌دار نشان نداد. همچنین غلظت هورمون T4 در گروه های تجربی 3و2 نسبت به گروه کنترل کاهش معنی‌دار نشان داد. در نمونه‌های بافتی با افزایش مقدار دارو نکروز بیشتری مشاهده شد(05/0>p). نتیجه‌گیری: احتمالا داروی پریمیدون دارای اثرات مخربی بر غده تیروئید می‌باشد.},
keywords_fa = {پریمیدون T3, TSH, T4 نوزاد نر موش صحرایی},

doi = {10.29252/aums.7.2.133},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-758-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-758-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {SeyedTabaee, Seyed Reza and Rahmatinejad, Parvin and Mohammadi, Seyed Davood and Mohammadi, Seyed Davood and Akbari, Valiollah},  
title = {Psychological Defense Mechanisms and Alexithymia in Cancer Patients}, 
abstract ={Introduction: The goal of this research was to compare Alexithymia and psychological defense mechanisms in cancer patients with normal group. Also, investigation of the predictive role of three defense mechanisms in Alexithymia was considered. Materials and Methods: From chemotherapy ward of Shahid Beheshti hospital of Qom city, 45 cancer patients were selected by convenient sampling method. Also, 45 employees of this hospital were included as the normal group. Defense Mechanisms Questionnaire and Toronto Alexithymia Scale-20 were used. Data was analyzed with Independent Sample T-test, Pearson Correlation and Multivariate Regression. Results: Compared with normal people, cancerous patients had higher scores in alexithymia (p=0.01), difficulty in emotions recognition subscale (p=0.03) and non-developed defense mechanisms (p=0.007). Non-developed defense mechanisms had significant relationships with alexithymia and difficulty in emotion’s recognition and description subscales (p>0.01), also non-developed defense mechanisms could predict alexithymia in cancerous patients (p>0.005). Conclusions: Findings indicates that cancer is a stressful event that can cause non-developed defense mechanisms start to emerge as dominant psychological defense mechanisms in the majority of patients. Alexithymia which has a relation with defense mechanisms is also a dynamic reaction for coping with unpleasant emotions driven by the illness.},  
Keywords = {Psychological defense mechanisms, Alexithymia, Cancer},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {141-150}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {مکانیسم‌های روانی- دفاعی و آلکسی‌تایمیا در بیماران مبتلا به سرطان},
abstract_fa ={مقدمه: هدف از این مطالعه مقایسه نوع مکانیسم­های دفاعی مورد استفاده و آلکسی­تایمیا در بیماران مبتلا به[WU1]  سرطان با افراد سالم  و نیز تعیین سهم پیش­بینی هر یک از سه نوع مکانیسم دفاعی (رشد یافته، رشد نایافته و نوروتیک) در پدیدایی آلکسی­تایمیا بود. روش: از بین بیماران مبتلا به سرطان مراجعه­کننده به بخش شیمی­درمانی بیمارستان شهید بهشتی شهر قم 45 بیمار به صورت نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند. 45 فرد سالم نیز به شیوه همتاسازی از بین کارکنان کادر پرستاری بیمارستان شهید بهشتی وارد پژوهش شدند. داده­های جمع­آوری شده بوسیله پرسشنامه­های سبک­های دفاعی و مقیاس آلکسی­تایمیای تورونتو با استفاده[WU2]  از آزمون­های آماری تی مستقل، همبستگی پیرسون و رگرسیون چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج: در مقایسه با افراد سالم، بیماران مبتلا به سرطان، نمرات بالاتری در مقیاس آلکسی­تایمیا (01/0 =P)، زیرمقیاس دشواری در شناسایی هیجانات (03/0 =P ) و همچنین مکانیسم­های دفاعی رشد نایافته (007/0 =P) بدست آوردند. مکانیسم­های[WU3]  دفاعی رشد نایافته با نمره کلی مقیاس آلکسی­تایمیا و زیرمقیاس­های دشواری در شناسایی هیجان و توصیف هیجان همبستگی معنادار داشتند (01/0 >P ). مکانیسم­های دفاعی رشد نایافته قادر به پیش­بینی آلکسی­تایمیا در افراد مبتلا به سرطان بودند (005/0 >P ). بحث: یافته­های حاصل از این پژوهش حاکی از آن است که ابتلا به سرطان به عنوان یک رویداد استرس­زا منجر به راه­اندازی مکانیسم­های دفاعی رشد نایافته به عنوان مکانیسم­های روانی غالب در اکثر بیماران مبتلا می­شود. آلکسی­تایمیا که ارتباط تنگاتنگی با مکانیسم­های دفاعی رشد نایافته دارد نیز یک واکنش دینامیک برای مقابله با هیجانات ناخوشایند ناشی از رویداد بیماری است.  [WU1]مقدمه طولانی است و باید کوتاه تر باشد و هدف اصلی را فقط ذکر کنید. با توجه به نظر داور گرامی اصلاح گردید  [WU2]روش تجزیه و تحلیل نتایج را بیاورید. اصلاح گردید  [WU3]نتایج به صورت علمی و با سطح معناداری اورده شود.   اصلاح شد},
keywords_fa = {مکانیسم‌های روانی- دفاعی, آلکسی‌تایمیا, سرطان},

doi = {10.29252/aums.7.2.141},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-759-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-759-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Sarshin, Amir and Nikbakht, Hojatollah and Ebrahim, Khosro and VaezeMosawi, Seyed Mohammad Kazem},  
title = {The Effect of Different Intensity and Duration of Running on Balance in Male Football Player}, 
abstract ={The aim of study was to investigate the static and dynamic balance performance after different intensity and duration of running. Fifteen male football player (a=21.6 ± 0.9 y, h=172.4 ± 6.1 cm, w=68.4 ± 6.7 kg) participated. Conconi test on treadmill and variables of different exercises (Aerobic, Anaerobic, Mixed, Prolonged Intermittent and Super Maximal Intermittent) were measured. Then before and after each exercise participants did Y balance test (YBT), balance error scoring system (BESS), and rating of perceived exertion (RPE). Repeated measure ANOVA was used to data analysis. Results showed no significant difference in double leg position on firm surface after various exercises (p<0.05). However, static balance on firm and foam surfaces in single leg and tandem positions decreased after all exercises (p<0.05). Although, balance impairment was more noticeable after anaerobic, mixed and super maximal intermittent exercises (p<0.05). Dynamic balance declined in three direction after all exercises and the most outstanding decrease occurred after anaerobic exercise in anterior direction (p<0.05). Thus, during balance assessment, intensity and duration of exercise and balance positions should considered evaluating sport performance and clinical application.},  
Keywords = {Dynamic balance, Static Balance, Fatigue},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {151-165}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {اثر خستگی ناشی از دویدن با شدت و مدت زمان مختلف بر تعادل مردان جوان},
abstract_fa ={هدف تحقیق بررسی اثر دویدن با شدت و مدت زمان متفاوت بر تعادل ایستا و پویا پس از شدت­ها و مدت­های متفاوت دویدن بود. 15 مرد فوتبالیست (سن 98/0±66/21 سال، وزن kg77/6±45/68، قد cm 15/6 ±42/172) در تحقیق شرکت نمودند. ابتدا آزمون کانکانی و متغیرهای مربوط به فعالیت­های هوازی، بی­هوازی، ترکیبی، تناوبی بلند مدت و تناوبی فوق بیشینه اندازه گیری شد. سپس قبل و بعد از هر کدام از فعالیت‌های ورزشی آزمون تعادل Y، سیستم امتیازدهی خطای تعادل و میزان درک تلاش به عمل آمد. تحلیل واریانس با اندازه­گیری­های مکرر برای تحلیل داده­ها استفاده شد. نتایج اثر منفی معنی داری بر تعادل در وضعیت دوپا روی سطح سخت پس از فعالیت‌های ورزشی نشان نداد (p< 0.05). اما تعادل ایستا روی سطح سخت و نرم در وضعیت تک پا و دوپا در یک خط بعد از تمامی فعالیت­های ورزشی کاهش یافت (p< 0.05) و این کاهش بعد از فعالیت­های بی­هوازی، ترکیبی و تناوبی فوق بیشینه مشاهده شد(p< 0.05). تعادل پویا در هر سه جهت آزمون تعادلی Y پس از فعالیت­های ورزشی کاهش یافت و بیشترین کاهش در جهت قدامی پس از فعالیت بی­هوازی مشاهده شد (p< 0.05). بنابراین، در ارزیابی تعادل جهت بررسی عملکرد ورزشی یا کاربرد درمانی باید اثر شدت و مدت فعالیت­های ورزشی و شرایط ارزیابی تعادل مورد توجه قرار گیرد.},
keywords_fa = {تعادل پویا, تعادل ایستا, خستگی},

doi = {10.29252/aums.7.2.151},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-760-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-760-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2018}  
}

@article{ 
author = {Hashemi, Seyed Ali and Izadyar, Nasrin and Zibaei, Mohamm},  
title = {Strongyloides Stercoralis Hyperinfection in A Steroid-Dependent Leukemic Patient}, 
abstract ={Strongyloides stercoralis is one of the most common human pathogenic parasitic nematodes that is able to complete a life cycle and proliferate within its host. The majority of patients with strongyloidiasis have an asymptomatic infection or mild disease. Nowadays, with increasing the incidence of autoimmune diseases and as well as corticosteroids therapy and increase in diseases such as Human Immunodeficiency Virus (HIV), cancer has been a source of concern for secondary disorders. These individuals are more likely to develop microbial diseases including bacteria, parasites, fungi, and viral infections, and if they are affected may be endanger the patient's life. Amongst the parasitic infections of Strongyloides stercoralis is very important in the life cycle of the parasite due to the specificity of the infection (Hyperinfection). Our case represents chronic strongyloidiasis with acute lymphoblastic leukemia.},  
Keywords = {Parasitic infection, Strongyloides stercoralis, Hyperinfection, Immunodeficiency},
volume = {7},
Number = {2}, 
pages = {166-170}, 
publisher = {Alborz University of Medical sciences},
title_fa = {عفونت مضاعف استرونژیلوئیدس استرکولاریس در بیمار مبتلا به سرطان خون تحت درمان با استروئیدها},
abstract_fa ={چکیده   استرونژیلوئیدس استرکورالیس یکی از شایع ترین نماتودهای انگلی بیماریزای انسان است که قادر به تکمیل چرخه حیات و گسترش در میزبان خود است. اکثریت بیماران مبتلا به آرتروز، یک عفونت بدون علامت یا بیماری ملایم دارند.امروزه با ازدیاد روز افزون بیماری‌های خود ایمنی و در نتیجه کورتون تراپی و نیز افزایش بیماری‌هایی همانند سندرم نقص سیستم ایمنی (Human Immunodeficiency Virus, HIV) وسرطان نگرانی‌های زیادی از ابتلا به بیماری‌های ثانویه در مورد این بیماران بوجود آمده است. این دسته از افراد بیش از دیگران در معرض ابتلا به عفونت‌های میکروبی نظیر آلودگی‌های باکتریایی، انگلی، قارچی و غیره می‌باشند و در صورت ابتلا ممکن است جان بیمار را تهدید کنند. از بین عفونت‌های انگلی استرونژیلوئیدس استرکولاریس به علت ویژگی عفونت مضاعف (Hyperinfection) در چرخه زندگی انگل از اهمیت ویژه ای برخوردار می‌باشد. گزارش پرونده ما مربوط به عفونت استرونژیلوئیدس مزمن همراه با لوسمی حاد لنفوبلاستی می باشد.},
keywords_fa = {عفونت انگلی, استرونژیلوئیدس استرکولاریس, عفونت مضاعف, نقص ایمنی},

doi = {10.29252/aums.7.2.166},
url = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-761-en.html},  
eprint = {http://aums.abzums.ac.ir/article-1-761-en.pdf},  
journal = {Alborz University Medical Journal},  
issn = {2322-3839}, 
eissn = {2588-3046}, 
year = {2018}  
}