fa بررسی تأثیر برنامه آموزشی بر اساس الگوی بزنف در ارتقای مهارت‌های ارتباطی بین فردی پرستاران عمومى General پژوهشي Research مقدمه و هدف: ارتباط بین فردی فرآیندی رودر رو، پویا، هدفدار و مشارکتی است. از جمله شاخص‌های مهم برنامه مردم سالم تا سال 2010 ارتباطات مؤثر است و ارتباط بین بیمار و پرستار فرصتی در راستای کوتاه کردن روند بیماری و سرعت بخشیدن بهبودی است. لذا این مطالعه با هدف بررسی تأثیر برنامه آموزشی بر اساس الگوی بزنف در ارتقای مهارت‌های ارتباطی بین فردی پرستاران بیمارستان بوعلی قزوین انجام شد. مواد و روش‌ها: در این مطالعه نیمه تجربی 20 نفر از پرسنل پرستاری بیمارستان بوعلی که به صورت تصادفی انتخاب شده بودند شرکت داشتند. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه تنظیم شده براساس مدل بزنف بود .مداخله آموزشی در قالب تشکیل جلسات آموزشی به صورت بحث گروهی با حضور پرستاران در زمینه مهارت‌های ارتباطی با بیمار به همراه ارایه بسته آموزشی در قالب کتابچه آموزشی و لوح فشرده صورت گرفت. در نهایت داده‌های هر بخش از مطالعه با به‌کارگیری آزمون‌های آماری توصیفی، Pair –T test استفاده از نرم‌افزار SPSS/Win14 آنالیز و تحلیل گردید. یافته‌ها: میانگین میزان نگرش و آگاهی پرستاران نسبت به مهارت‌های ارتباطی قبل و بعد از مداخله تفاوت معناداری با هم داشتند (05/0p<). از نظر پرستاران مهم‌ترین عوامل مؤثر در برقراری ارتباط مؤثر بین فردی فاکتورهایی چون میزان خوش آمد، تماس چشمی، برقراری ارتباط گرم و عدم قطع صحبت بیمار می‌باشد و میزان عوامل مذکور بعد از مداخله دارای تفات معناداری بودند. ( 05/0=p) نتیجه‌گیری: براساس نتایج این پژوهش توانمندی ارتباطی در مراقبت بهداشتی ناکافی و نارسا است و فراگیری و آموزش مهارت‌های ارتباط بین فردی برای پرستاران امری حیاتی و ضروری است و در واقع مهم‌ترین نیاز آموزشی پرستاران آموزش مهارت‌های ارتباطی می‌باشد. Background and Aims: Interpersonal communication is as dynamic and face to face processes and also as importance criteria of healthy people plane of 2010 Communication between patient and nurses brings an opportunity to speed treatment rate. This study aimed at educational intervention to improve interpersonal communication among nurses based on BASNEF Methods: This Quasi experimental study was carried out among 20 nurses Bo-Ali hospital. The intervention includes: making several group discussion for all nursing personals and also giving them self-learning package about effective interpersonal communication. At last data were analyzed by Paired T- test in SPSS software. Results: According to the findings this survey reveals that ,there was significant difference between knowledge and attitude of nurses before and after intervention(P<0.05).based on nurses the most important factors as enabling factors to communicate interpersonal, were greeting, eye contact ,and empathy. This factors also were increased after intervention (P<0.05). Conclusion: Implementation of educational intervention based on cultural perspective is accessible to empowerment nurses for an effective interpersonal communication way. مدل بزنف، پرستار، مهارت ارتباطی Communication skills; BASNEF Model; Nurses 173 178 http://aums.abzums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-25&slc_lang=fa&sid=1 F. Zarei فاطمه زارعی 1003194753284600128 1003194753284600128 No Department of Health Education and Health Promotion, Faculty of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران محمدحسین تقدیسی 1003194753284600129 1003194753284600129 No Department of Health Education and Health Promotion, Faculty of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران مهناز صلحی 1003194753284600130 1003194753284600130 No Department of Health Education and Health Promotion, Faculty of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران H. هادی طهرانی tehrani.hadi420@gmail.com 1003194753284600131 1003194753284600131 Yes Research Center of Social, Determinants of Health, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، ایران D. Shojayizade داوود شجاعی‌زاده 1003194753284600132 1003194753284600132 No Department of Health Education and Health Promotion, Faculty of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران