fa بررسی جوّ ایمنی در یک صنعت پتروشیمی واقع در منطقه اقتصادی ماهشهر در سال 89 عمومى General پژوهشي Research زمینه و هدف: ارزیابی جوّ ایمنی به عنوان یکی از شاخص‌های ارزیابی عملکرد مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه‌ای در محیط کار مطرح می‌باشد که به ارزیابی نگرش کارکنان نسبت به مسائل ایمنی می‌پردازد. هدف از این مطالعه ارزیابی جوّ ایمنی صنعت مورد مطالعه و یافتن نقاط ضعف و قوت آن است. روش کار: در این مطالعه که از نوع توصیفی– تحلیلی مقطعی است، ابزار ارزیابی جوّ ایمنی LSCAT به‌کار گرفته شد که جوّ ایمنی حاکم بر صنعت را در 17 حیطه ارزیابی می‌کند. امتیاز هر حیطه در مقیاس 1 تا 10 بدست می‌آید. امتیاز 6 مرز بین وضعیت ضعیف و متوسط تلقی می‌شود. نتایج و بحث : متوسط امتیاز جوّ ایمنی صنعت مورد نظر برابر با 03/6 بدست آمد. از بین 17 حیطه مورد بررسی، جوّ ایمنی در 8 حیطه ضعیف (امتیاز کمتر از 0/6) برآورد گردید. در این بین حیطه‌های حوادث و وقایع و مدیریت تغییر نامطلوب‌ترین وضعیت (امتیاز 0/4) را دارند. بهترین وضعیت مربوط به حیطه اولویت های فردی و نیاز به ایمنی (امتیاز 65/8) است. در اغلب حیطه‌ها ارتباط معناداری بین جوّ ایمنی و متغیرهای فردی نظیر سن، سابقه و تحصیلات مشاهده نگردید (05/0p>). نتیجه‌گیری: متغیرهای فردی نظیر سن، تحصیلات و میزان سابقه تأثیر چندانی بر جوّ ایمنی ندارند .در واقع مدیریت حاکم بر محیط کار است که جوّ سازمانی و به تبع آن جوّ ایمنی حاکم بر محیط کار را شکل می‌دهد. این موضوع تأکید مجددی بر اصل اساسی تعهد مدیریت ارشد به ایمنی و نقش آن در پیشگیری از حوادث است. از این رو جوّ ایمنی شاخص مناسبی برای ارزیابی عملکرد سیستم مدیریت ایمنی و بهداشت حرفه‌ای به‌شمار می‌رود. Background and Aim: Safety Climate as one of the health and safety management performance evaluation indicators is discussed. The purpose of this study was to plot the safety climate of the under study Petrochemical industry and evaluation of its strengths and weaknesses. Methods: Loughborough University Safety Climate Assessment Toolkit (LSCAT) was used in this study which assesses the safety climate governs on the workplace in 17 dimensions. Nine of them deal with attitude of workers directly and three of them deal with Organizational activity and fine of them via interview, deal with issues such as management style, Cooperation and etc. 1 to 10 scale is used for scoring each dimension. Results and Discussion: Average score of the industry's safety climate was obtained 5.9. Of 17 studied dimensions, 9 dimensions were weak (score less than 6). Lowest score were related to Event & Accident and Change management dimensions. Highest score were related to Individual priorities and need for safety (8.65). Generally relationship between individual variables (ages, work experience, education) and safety climate were not significant (P>0.05). Conclusion: Generally one can conclude that individual variables such as age, education and experience have not significant effect on safety climate. It seems that top management forms the organizational climate and consequently safety climate. It reaffirms the basic principle of senior management commitment to safety and its role in preventing accidents. Thus safety climate can be used as a good method for assessing Occupational Health and Safety Management Performance. جوّ ایمنی، صنعت پتروشیمی، فرهنگ ایمنی Petrochemical industry; Safety Climate; Safety culture 166 172 http://aums.abzums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-24&slc_lang=fa&sid=1 Y. Shokoohi یاسر شکوهی 1003194753284600114 1003194753284600114 No Department of Occupational Health Engineering, Faculty of Health, Alborz University of Medical Sciences, Karaj, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، ایران J. Adl جواد عدل adljavad@sina.tums.ac.ir 1003194753284600115 1003194753284600115 Yes Department of Occupational Health Engineering, Faculty of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران H. Kakooei حسین کاکویی 1003194753284600116 1003194753284600116 No Department of Occupational Health Engineering, Faculty of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران D. Panahi داود پناهی 1003194753284600117 1003194753284600117 No Department of Occupational Health Engineering, Faculty of Health, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran دانشجوی دکترای بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، ایران M. Ghorbani مهوش قربانی 1003194753284600118 1003194753284600118 No Department of Occupational Health Engineering, Faculty of Health, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran گروه مهندسی بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی تهران، ایران