Alborz University Medical Journal

fa بررسی تاثیر استعمال سیگار بر پیامدهای بیماری بهجت در مردان: مطالعه آینده نگر در شمال غرب ایران Impact of cigarette smoking on Behçet's disease outcomes in males: A prospective study in the North-west of Iran تخصصي Special پژوهشي Research مقدمه: با توجه به اهمیت بالینی و شیوع قابل توجه بیماری بهجت در منطقه و بدلیل اینکه مطالعات در مورد ارتباط بین استعمال سیگار و بیماری بهجت محدود و نتایج متناقض است و تاثیر مصرف سیگار بر پیامد این بیماری در طولانی مدت بطور دقیق مشخص نیست و تا کنون مطالعه ای در این راستا در کشور ما صورت نگرفته است، لذا پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر استعمال سیگار بر پیامدهای بیماری بهجت طراحی و اجرا گردید. روش کار: در این پژوهش، 110 مرد بالای 18 سال و مبتلا به بیماری بهجت از کلینیک روماتولوژی دانشگاه علوم پزشکی تبریز انتخاب و به طور مساوی به دو گروه سیگاری و غیرسیگاری تقسیم شدند و وارد مرحله پیگیری به مدت 3 سال (1400-1403) شدند. وضعیت استعمال سیگار با استفاده از پرسشنامه و پیامدهای مربوط به بیماری شامل فعالیت بیماری، پاسخ به درمان یا بهبودی و آسیب ارگانها توسط روماتولوژیست بررسی گردید. برای تعیین فعالیت بیماری و آسیب ارگانها بترتیب از فرم فعالیت فعلی بیماری بهجت و اندکس آسیب کلی بیماری بهجت استفاده شد. وضعیت بهبودی نیز به دو صورت بهبودی پایدار و بهبودی بدون مصرف دارو ارزیابی شد. یافته ها: میانگین سن در زمان ورود به مطالعه 92/9 ± 65/37 سال و میانگین مصرف سیگار در بیماران سیگاری 50/10 ± 60/14 بسته ـ سال بود. شایعترین تظاهرات بالینی شامل آفت دهانی، یووئیت (یا درگیری چشمی)، آفت تناسلی و زخمهای پوستی بودند. در گروه سیگاری در طی پیگیری، فعالیت بیماری کاهش و میزان آسیب چشمی افزایش یافت، گرچه تفاوت بین دو گروه معنی دار نبود (05/0<P). بهبودی پایدار و بهبودی بدون مصرف دارو در هر دو گروه سیگاری و غیرسیگاری در طی پیگیری افزایش یافت، ولی تفاوت معنی داری بین دو گروه مشاهده نشد (05/0<P). همچنین همبستگی مثبت و معنی داری بین میزان استعمال سیگار و اندکس آسیب کلی بیماری بهجت وجود داشت (004/0=, P380/0=r). نتیجه گیری: طبق نتایج، تفاوت معنی داری در فعالیت بیماری، آسیب ارگانها و وضعیت بهبودی بین دو گروه سیگاری و غیرسیگاری طی سه سال پیگیری وجود نداشت. با اینحال، بالا بودن اندکس آسیب کلی بیماری بهجت در افراد سیگاری و وجود ارتباط مثبت بین میزان مصرف سیگار و اندکس آسیب کلی بیماری بهجت نشان داد که اگرچه احتمالا سیگار یک عامل خطر برای ایجاد آسیب در بیماری بهجت است، ولی برای مشخص شدن تاثیر آن نیاز به زمانی طولانی تر از سه سال است.    Introduction: Considering the clinical importance and remarkable prevalence of Behçet's disease (BD) in area, and since studies about an association between cigarette smoking and BD are limited and conflicting and because the effect of cigarette smoking on long-term outcome of this disease is not clear exactly and no study has been conducted in this regard in our country so far, therefore, present research designed to assess the impact of cigarette smoking on BD outcomes. Methods: In present study, 110 males aged > 18 years with diagnosis of BD were selected from rheumatology outpatient clinic of Tabriz University of Medical Sciences. Subjects were divided into two smoking and non-smoking groups and were followed-up for three years (2021-2024). Cigarette smoking status was assessed with questionnaire and disease outcomes including disease activity, response to treatment or remission, and organ damage were evaluated by a rheumatologist. Disease activity and organ damage were assessed using Behçet's disease Current Activity Form (BDCAF) and Behçet's syndrome Overall Damage Index (BODI), respectively. Remission status was evaluated as sustained remission and/or medication-free remission. The study was approved by the Ethics Committee of the Tabriz University of Medical Sciences (IR.TBZMED.REC.1402.258). Results: The mean ± SD age at the time of study entry was 37.65±9.92 years and the mean ± SD cigarette smoking was 14.60±10.50 pack-years among smokers. The most common clinical features were oral ulcers, uveitis, genital ulcers, and skin lesions. In the smoking group, disease activity decreased during follow-up and the degree of ocular damage increased, although the difference between the two groups was not significant (P>0.05). Sustained remission and medication-free remission increased in both smoking and non-smoking during follow-up, but no significant difference was observed between the two groups (P>0.05). There was also a positive and significant correlation between the pack-year of smoking and BODI (r=0.380, P=0.004). Conclusion: According to the results, there was no significant difference in disease activity, organ damage, and remission status between the smoking and non-smoking groups during three-year follow-up. However, high BODI in smokers and positive association between pack-year of smoking and BODI indicated that although smoking is likely a risk factor for causing damage in BD, a longer period of more than three years is needed to determine its effect. استعمال سیگار, بیماری بهجت, پیامد, فعالیت بیماری, آسیب ارگان, بهبودی Cigarette smoking, Behcet’s disease, Outcome, Disease activity, Organ damage, Remission 333 342 http://aums.abzums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1353-2&slc_lang=fa&sid=1 Aida Malek Mahdavi آیدا مالک مهدوی aidamalek@gmail.com 100319475328460014135 100319475328460014135 Yes Connective Tissue Diseases Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran. مرکز تحقیقات بیماریهای بافت همبند، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران. Alireza Khabbazi علیرضا خبازی dr_khabbazi@yahoo.com 100319475328460014136 100319475328460014136 No Connective Tissue Diseases Research Center, Tabriz University of Medical Sciences, Tabriz, Iran. مرکز تحقیقات بیماریهای بافت همبند، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران.