<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<journal>
<title>Alborz University Medical Journal</title>
<title_fa>نشریه علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی  البرز</title_fa>
<short_title>aumj</short_title>
<subject>Medical Sciences</subject>
<web_url>http://aums.abzums.ac.ir</web_url>
<journal_hbi_system_id>1</journal_hbi_system_id>
<journal_hbi_system_user>admin</journal_hbi_system_user>
<journal_id_issn>2322-3839</journal_id_issn>
<journal_id_issn_online>2588-3046</journal_id_issn_online>
<journal_id_pii></journal_id_pii>
<journal_id_doi>10.61186/aums</journal_id_doi>
<journal_id_iranmedex></journal_id_iranmedex>
<journal_id_magiran></journal_id_magiran>
<journal_id_sid></journal_id_sid>
<journal_id_nlai></journal_id_nlai>
<journal_id_science></journal_id_science>
<language>fa</language>
<pubdate>
	<type>jalali</type>
	<year>1392</year>
	<month>9</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<pubdate>
	<type>gregorian</type>
	<year>2013</year>
	<month>12</month>
	<day>1</day>
</pubdate>
<volume>3</volume>
<number>1</number>
<publish_type>online</publish_type>
<publish_edition>1</publish_edition>
<article_type>fulltext</article_type>
<articleset>
	<article>


	<language>fa</language>
	<article_id_doi></article_id_doi>
	<title_fa>بررسی کارائی حذف نیترات با استفاده از پودر آهن صفر ظرفیتی در حضور پراکسید هیدروژن</title_fa>
	<title>Removal of Nitrate by Zero Valent Iron in the Presence of H2O2</title>
	<subject_fa>تخصصي</subject_fa>
	<subject>Special</subject>
	<content_type_fa>پژوهشي</content_type_fa>
	<content_type>Research</content_type>
	<abstract_fa>زمینه و هدف: نیترات حالت اکسید شده ترکیبات ازته می باشد که در منابع آب آلوده به فاضلاب&#8204;های شهری ، صنعتی و کشاورزی یافت می شود. این ترکیب در صورت ورود به منابع آب زیرزمینی می تواند اثرات سوء بهداشتی در مصرف کنندگان بوجود آورد. روش بررسی: در این تحقیق امکان حذف نیترات با استفاده از پودر آهن صفر ظرفیتی در حضور پراکسید هیدروژن مورد بررسی قرار گرفت. آزمایشات بطور مجزا با در تماس قرار دادن 250 میلی لیتر از نمونه آب حاوی mg/L 100 نیترات در 4 دامنه غلظت پودر آهن (10 ،15،20 و 30 گرم در لیتر) ، 4 دامنه pH(3 ،5 ،7 ،9 )، 4 دامنه غلظت پراکسید هیدروژن (5، 10، 15 و 20 میلی لیتر در لیتر) و در سیستم ناپیوسته با زمان تماس 10-120 دقیقه انجام پذیرفته است. یافته&#8204;ها: نتایج حاصل از این تحقیق مشخص ساخت که در سیستم ناپیوسته با کاهشpH، افزایش غلظت پودر آهن و افزایش زمان ماند کارآیی حذف نیترات افزایش می&#8204;یابد. همچنین مشخص گردید که با افزایش غلظت اولیه پراکسید هیدروژن تا ml/L 15 کارایی حذف افزایش می&#8204;یابد. بالاترین کارایی حذف نیترات در 3=pH، زمان تماس 120 دقیقه، غلظت پودر آهن g/L 30 و پراکسید هیدروژن ml/L 15 بدست آمد. تحت این شرایط بیش از 98 درصد نیترات حذف گردید. نتیجه&#8204;گیری: در مجموع با توجه به سهولت روش و هزینه های نسبتا پایین و کارآیی مناسب این سیستم استفاده از این روش جهت رفع آلودگی نیترات از منابع آب زیرزمینی جهت مصارف آشامیدن و صنعتی پیشنهاد می گردد.</abstract_fa>
	<abstract>Background &amp; Aims: Nitrate is the oxidation state of nitrogen compounds, which is founded in water resources that contaminated by municipal, industrial and agricultural waste water. If nitrate leek in to ground water resources, it can cause health problems. Material and Methods: Removal of nitrate from ground water by iron powder in the presence of H2O2 was investigated. Experiments have been done by use of 250 ml of water samples containing 100 mg/L nitrate in various condition. Various parameters such as pH (3, 5, 7, 9), iron dosage (10, 15, 20, 30 g/L), initial H2O2 concentration (5, 10, 15, 20 ml/L) and contact time (10-120 min). Results: Obtained results shows the removal of nitrate was increased by pH reduction, increment of iron mass and contact time. In addition, nitrate reduction was increased by increment of initial H2O2 concentration up to 15 ml/L. High removal was observed at pH=3, iron mass=30 g/L, contact time equal 120 min and H2O2 concentration=15 ml/L. At above condition, upon 98% of nitrate was removed. Conclusion: In summary, this method is simple, low cost and effective for removal of nitrate from ground water and industrial activity.</abstract>
	<keyword_fa>نیترات, آب شرب, آهن صفر ظرفیتی,  pH</keyword_fa>
	<keyword>Nitrate, drinking water, zero valent Iron, pH</keyword>
	<start_page>40</start_page>
	<end_page>47</end_page>
	<web_url>http://aums.abzums.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-72&amp;slc_lang=fa&amp;sid=1</web_url>


<author_list>
	<author>
	<first_name>M.R.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Samarghandi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد رضا</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>سمرقندی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846002900</code>
	<orcid>10031947532846002900</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Environmental Health Engineering, Hamadan University of Medical Science, Hamadan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت و مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشگاه علوم پزشکی همدان،همدان،ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>S.M.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Tabatabai</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>سید مهران</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>طباطبائی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846002901</code>
	<orcid>10031947532846002901</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Bachelor Environmental Health Engineering, Hamadan University of Medical Science, Hamadan, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناس بهداشت محیط، دانشگاه علوم پزشکی همدان،همدان، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>M.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Noori Sepehr</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>محمد</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>نوری سپهر</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846002902</code>
	<orcid>10031947532846002902</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Health, Alborz University of Medical Science, Karaj, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>دانشیار گروه مهندسی بهداشت محیط، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>E.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Mohammadi Kalhori</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>ابراهیم</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>محمدی کلهری</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email></email>
	<code>10031947532846002903</code>
	<orcid>10031947532846002903</orcid>
	<coreauthor>No</coreauthor>
	<affiliation>Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Health, Alborz University of Medical Science, Karaj, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


	<author>
	<first_name>M.</first_name>
	<middle_name></middle_name>
	<last_name>Zarrabi</last_name>
	<suffix></suffix>
	<first_name_fa>منصور</first_name_fa>
	<middle_name_fa></middle_name_fa>
	<last_name_fa>ضرابی</last_name_fa>
	<suffix_fa></suffix_fa>
	<email>mansor62@gmail.com</email>
	<code>10031947532846002904</code>
	<orcid>10031947532846002904</orcid>
	<coreauthor>Yes
</coreauthor>
	<affiliation>Department of Environmental Health Engineering, Faculty of Health, Alborz University of Medical Science, Karaj, Iran</affiliation>
	<affiliation_fa>کارشناس ارشد مهندسی بهداشت محیط، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران</affiliation_fa>
	 </author>


</author_list>


	</article>
</articleset>
</journal>
