مقدمه: بیماری مولتیپل اسکلروزیس به عنوان یک بیماری مزمن به دلایلی از جمله بروز ناگهانی، درگیری فرد در دوره جوانی، نداشتن پیش آگهی و درمان قطعی باعث بروز استرس، اضطراب و افسردگی در بیماران می‌گردد. به نظر می‌رسد آگاهی از میزان استرس، اضطراب و افسردگی بیماران می‌تواند گامی مؤثر در جهت مقابله با این علائم باشد. لذا مطالعه حاضر با هدف تعیین شیوع فراوانی استرس، اضطراب و افسردگی در بیماران ام اس انجام گردید. روش: این مطالعه یک مطالعه توصیفی مقطعی است. نمونه‌های این پژوهش 110 بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس بودند که به روش نمونه گیری آسان انتخاب شدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه DASS 21 بود. جهت تحلیل داده‌ها از شاخص‌های آماری توصیفی، کای دو و ضریب همبستگی استفاده گردید. یافته‌ها: بر اساس یافته‌ها 4/46% بیماران مولتیپل اسکلروزیس از استرس شدید، 2/19% از اضطراب شدید و 2/29% از افسردگی شدید رنج می‌برند. آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن بین استرس، اضطراب و افسردگی با وضعیت گسترش ناتوانی و طول مدت ابتلا به بیماری ارتباط معناداری نشان داد (05/0P<). همچنین آزمون کای دو بین استرس، اضطراب و افسردگی بیماران با دفعات بستری ارتباط معناداری نشان داد (05/0P<). نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که میزان استرس، اضطراب و افسردگی در بیماران مولتیپل اسکلروزیس بالا بوده که می‌تواند سلامت آنان را به مخاطره اندازد. لذا ارائه آموزش‌های مناسب جهت مقابله و یا سازگاری با این علائم در بیماران مولتیپل اسکلروزیس ضروری به نظر می‌رسد.

واژه‌های کلیدی: استرس، اضطراب، افسردگی، مولتیپل اسکلروزیس

متن کامل [PDF 249 kb]   (7686 دریافت)