دوره 11، شماره 2 - ( بهار 1401 )
جلد 11 شماره 2 صفحات 186-179 |
برگشت به فهرست نسخه ها
طاهره عارفی راد1 
، نادر شاکری2 ، خسرو ابراهیم*3 ، انسیه نسلی اصفهانی4
، نادر شاکری2 ، خسرو ابراهیم*3 ، انسیه نسلی اصفهانی4
1- دانشجوی دکتری تخصصی فیزیولوژی ورزشی، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2- استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران .
3- استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4- استادیار، مرکز تحقیقات بیماری های غیر واگیر، پژوهشگاه غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
2- استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران .
3- استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران
4- استادیار، مرکز تحقیقات بیماری های غیر واگیر، پژوهشگاه غدد و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
چکیده: (1948 مشاهده)
زمینه و هدف: بیماری دیابت از مهمترین مشکلات سلامت در سراسر جهان میباشد و کنترل عوامل خطر و عوارض آن بسیار حائز اهمیت است. این مطالعه با هدف تعیین تاثیر تمرین تناوبی بر برخی فاکتورهای التهابی در بیماران دیابتی نوع 2 انجام شده است.
مواد و روشها : در این کارآزمایی تصادفی شده، تعداد 30 زن مبتلا به دیابت نوع 2 بصورت تصادفی به دو گروه تخصیص یافتند و در گروه مداخله تمرین تناوبی شامل 18 جلسه در 6 هفته ( 3 جلسه در هفته) اجرا شد و گروه کنترل فقط در برنامه روتین خود قرار داشتند. اندازه گیری فاکتورهای التهابی در مراحل قبل و بعد از مداخله انجام شد.
یافته ها: میزان اینترلوکین-10 در گروه مداخله به میزان 96/0 کاهش و در گروه کنترل 35/0پس از اجرای تمرین تناوبی افزایش نشان داد که این تفاوت بین دو گروه از نظر آماری معنادار بود (P:0.015). میزان اینترلوکین-6 و CRP در اندازه گیریهای قبل و بعد دو گروه اختلاف معناداری را نشان نداد (P>0.05).
نتیجه گیری: تمرین تناوبی میتواند در کاهش برخی فاکتورهای التهابی موثر باشد و با توجه به اینکه این فاکتورها بر روند بیماری و عوارض همراه با دیابت تاثیر دارند استفاده از این نوع تمرینها میتواند برای کنترل بیماری و عوارض آن مفید باشد. بررسی های بیشتر در زمینه تمرین تناوبی و اثرات آن بر فاکتورهای التهابی مختلف مورد نیاز است.
مواد و روشها : در این کارآزمایی تصادفی شده، تعداد 30 زن مبتلا به دیابت نوع 2 بصورت تصادفی به دو گروه تخصیص یافتند و در گروه مداخله تمرین تناوبی شامل 18 جلسه در 6 هفته ( 3 جلسه در هفته) اجرا شد و گروه کنترل فقط در برنامه روتین خود قرار داشتند. اندازه گیری فاکتورهای التهابی در مراحل قبل و بعد از مداخله انجام شد.
یافته ها: میزان اینترلوکین-10 در گروه مداخله به میزان 96/0 کاهش و در گروه کنترل 35/0پس از اجرای تمرین تناوبی افزایش نشان داد که این تفاوت بین دو گروه از نظر آماری معنادار بود (P:0.015). میزان اینترلوکین-6 و CRP در اندازه گیریهای قبل و بعد دو گروه اختلاف معناداری را نشان نداد (P>0.05).
نتیجه گیری: تمرین تناوبی میتواند در کاهش برخی فاکتورهای التهابی موثر باشد و با توجه به اینکه این فاکتورها بر روند بیماری و عوارض همراه با دیابت تاثیر دارند استفاده از این نوع تمرینها میتواند برای کنترل بیماری و عوارض آن مفید باشد. بررسی های بیشتر در زمینه تمرین تناوبی و اثرات آن بر فاکتورهای التهابی مختلف مورد نیاز است.
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |