مقدمه: امروزه جراحی پیوند بای پس عروق کرونر(CABG) در بسیاری از بیماران جهت برطرف نمودن مشکلات ناشی از بیماری‌های قلبی عروقی متداول می باشد. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر بازتوانی قلبی بر کیفیت زندگی بیماران تحت CABG انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه نیمه تجربی و به صورت کارآزمابی بالینی انجام شد و 50 بیمار پس از عمل جراحی پیوند عروق کرونر به روش مبتنی بر هدف و لحاظ کردن معیار های ورود به مطالعه از بین بیماران ( جامعه در دسترس) انتخاب شدند. فاز 2 برنامه بازتوانی قلبی به مدت 24 جلسه برای انجام شد. برای ارزیابی از پرسشنامه دموگرافیکی و پرسشنامه کیفیت زندگی36SF در زمان ترخیص یا شروع بازتوانی، هفته چهارم یا جلسه 12 بازتوانی قلبی و هفته 8 یا جلسه 24 بازتوانی قلبی استفاده شد. جهت آنالیز داده‌ها از نرم افزار SPSS و آزمون‌های مجذور کای و RMANOVA استفاده شد. یافته ها: یافته نشان داد شرکت کننده‌ها از لحاظ متغیرهای دموگرافیک اختلاف معناداری با یکدیگر نداشتند. همچنین نتایج بیانگر این بود که بین مراحل مختلف پژوهش در متغیر‌های عملکرد جسمی، ایفای نقش جسمی( محدودیت جسمی، درد بدن، سلامت عمومی، ایفای نقش روحی( محدودیت عاطفی)، سلامت ذهنی، اجزای سلامت جسمی و کیفیت زندگی اختلاف معناداری وجود دارد. بحث و نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر دلالت بر بهبودکیفیت زندگی با انجام مداخله بازتوانی قلبی دارد. بنابراین توجه بیشتر به مقوله بازتوانی قلبی امری لازم و ضروری است.

واژه‌های کلیدی: بازتوانی قلبی، بای پس عروق کرونر، کیفیت زندگی، پرسشنامه 36 SF

متن کامل [PDF 253 kb]   (3480 دریافت)