دوره 10، شماره 2 - ( بهار 1400 )                   جلد 10 شماره 2 صفحات 205-196 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


1- دانشجوی دکتری، عضو هیئت علمی گروه آسیب‌شناسی اجتماعی جهاد دانشگاهی واحد استان البرز، کرج، ایران
2- دکترای علوم اعصاب، مرکز تحقیقات عوامل اجتماعی موثر بر سلامت، دانشگاه علوم پزشکی البرز، کرج، ایران ، ngh_med50@yahoo.com
چکیده:   (3103 مشاهده)
زمینه و هدف: زنان سرپرست خانوار از جمله اقشار مهم، حساس و آسیب­پذیر در جامعه هستد که وضعیت سلامت آنها در جهت ایجاد امکانات، تسهیلات و سیاستگذاری­ها مهم است. هدف از این تحقیق، تعیین ارتباط بین سبک زندگی سلامت محور و سلامت اجتماعی زنان سرپرست خانوار حاشیه نشین شهر کرج در سال 1398 بود.
مواد و روش‌ها: 160 نفر از زنان سرپرست خانوار حاشیه­ نشین شهر کرج، به روش نمونه­گیری طبقه­بندی مورد بررسی قرار گرفتند. ابزار تحقیق، پرسشنامه­ استاندارد سلامت اجتماعی و سبک زندگی سلامت‌محور بود. داده­ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون، تحلیل واریانس و رگرسیون چندگانه با سطح معنی داری کمتر از 5 درصد بوسیله نرم­افزار آماری Spss 22.0 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافته‌ها: نتایج نشان داد که بین سبک زندگی سلامت محور و سلامت اجتماعی در زنان سرپرست خانوار حاشیه نشین، رابطه­ای مستقیم و معنی­دار وجود دارد (r=0.33, P-Value<0.01). نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که از بین زیرمقیاس های سبک زندگی سلامت محور، روابط بین فردی (B=0.31, P-Value=0.01) و سپس مسئولیت پذیری (B=0.27, P-Value=0.004)، بیشترین  تاثیر را روی سلامت اجتماعی داشتند. میزان تحصیلات زنان سرپرست خانوار حاشیه نشین با سبک زندگی سلامت محور(r=0.20, P-Value=0.01) و همچنین میزان سلامت اجتماعی آنان رابطه مستقیم معناداری داشت (r=0.18, P-Value=0.025).
نتیجه گیری:  سبک زندگی سلامت محور خصوصا زیرمقیاس روابط بین فردی، روی سلامت اجتماعی زنان سرپرست خانوار حاشیه نشین تاثیر دارد. با توجه به اینکه میزان تحصیلات در زنان سرپرست خانوار حاشیه نشین خیلی پایین بود، توصیه می‌شود که در این مناطق، به مسئله آموزش خصوصا یادگیری مهارت های فردی و اجتماعی بیشتر توجه شود.
متن کامل [PDF 1224 kb]   (916 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: 1400/4/20 | پذیرش: 1400/3/10 | انتشار: 1400/3/10

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.