:: دوره 7، شماره 2 - ( 3-1397 ) ::
جلد 7 شماره 2 صفحات 77-88 برگشت به فهرست نسخه ها
بررسی تأثیرات نانوذرات تیتانیوم دی‌اکسید دوپه شده با نیتروژن در فتودینامیک تراپی سلول‌های M‌CF-7 سرطان پستان
صدف حجاران، سید محمد امین موسوی ، مینا رمضانی
دکترای تخصصی بیوشیمی، استادیار گروه زیست فناوری پزشکی، گروه پزشکی مولکولی، پژوهشگاه ملی مهندسی ژنتیک و زیست فناوری، تهران، ایران ، a-moosavi@nigeb.ac.ir
چکیده:   (441 مشاهده)
زمینه و هدف: اخیرا، نانوذرات تیتانیوم دی­اکسید (TiO2) با قابلیت فعالیت نوری تحت نور فرا بنفش به عنوان یک نانوحساسگر نوری (nano-photosensitizer) برای سرطان پیشنهاد شده­اند. بااین­حال، به علت مضرات پرتوهای فرا­بنفش نانوذرات ارتقا یافته­ دیگری برپایه­ی TiO2 با توانایی فعال شدن با منبع نور ایمن­تری مثل نور مرئی برای فتودینامیک­تراپی (photodynamic therapy) توصیه شده­اند. هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات فوتودینامیک نانوذرات تیتانیوم دی­اکسید دوپه شده با نیتروژن (N-TiO2) بر رده­ سلولی MCF-7 به عنوان سلول‌های اپیتلیالی سرطان پستان انسانی می­باشد.
مواد و روش‌ها: سلول‌های MCF-7 با غلظت­های مختلف از نانوذرات N-TiO2 تیمار شده و به منظور تحریک فعالیت فتوکاتالیکی، تحت تابش با یک منبع نور مرئی قرار گرفتند. آزمون دفع رنگ تریپان بلو برای بررسی میزان زیستایی و رشد سلولی، 24 و 48 ساعت پس از تابش نور انجام شد. رنگ آمیزی آکریدین اورنج/اتیدیوم بروماید (AO/EtBr) و آزمون قطعه قطعه شدن DNA برای تشخیص نوع مرگ سلولی استفاده شد.
یافته‌ها: تیمار سلول‌های MCF-7 با نانوذرات N-TiO2 تا غلظت μg/ml100 تأثیر قابل توجهی روی رشد و زیستایی نداشت. درحالی­که در حضور نور مرئی با افزایش غلظت، میزان مرگ سلولی به طور قابل توجهی افزایش یافت. رنگ‌آمیزی AO/EtBr و آزمون قطعه قطعه شدن DNA نشان داد که نوع مرگ سلولی القا شده توسط نانوذرات N-TiO2 بر اساس PDT عمدتاً از طریق آپوپتوز است.
نتیجه‌گیری: نانوذرات N-TiO2 همراه با نور مرئی می­توانند به عنوان یک نانوحساسگر ایمن در فتودینامیک‌تراپی سلول‌های سرطانی پستان پیشنهاد شود.
واژه‌های کلیدی: : آپوپتوز، سرطان پستان، نانوذرات، دوپه کردن با نیتروژن، تیتانیوم دیاکسید
متن کامل [PDF 412 kb]   (147 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۳/۲۵ | پذیرش: ۱۳۹۷/۳/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۷/۳/۲۵



XML   English Abstract   Print



دوره 7، شماره 2 - ( 3-1397 ) برگشت به فهرست نسخه ها