:: دوره 6، شماره 4 - ( 8-1396 ) ::
جلد 6 شماره 4 صفحات 227-240 برگشت به فهرست نسخه ها
بیولوژی مولکولی آمینوگلیکوزیدها و ارتباط ژن‌های آنزیم‌های تغییردهنده آمینوگلیکوزیدی با بروز مقاومت
ندا سلیمانی
استادیار دکتری تخصصی باکتری شناسی پزشکی، گروه میکروبیولوژی و زیست فناوری میکروبی، دانشکده علوم و فناوری زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران ، N_soleimani@sbu.ac.ir
چکیده:   (542 مشاهده)
اهمیت بالینی آمینوگلیکوزیدها از آن ‌جهت است که علیه طیف وسیعی از باکتری­های هوازی خصوصاً باکتری­های گرم منفی، بسیاری از استافیلوکوک­ها و برخی استرپتوکوک­ها مؤثر می­باشند و بیشترین کاربرد را در درمان عفونت­های ناشی از باسیل­های گرم منفی هوازی و بی­هوازی اختیاری نشان می­دهند. ترکیب یک آمینوگلیکوزید با یک عامل ضد دیواره مانند بتالاکتام و یا گلیکوپپتیدها ایجاد اثر سینرژیستی روی ایزوله­های حساس نموده و می­تواند در درمان عفونت­ها مؤثر باشد. امروزه باکتری‌ها، مقاومت چندگانه‌ای را نسبت به برخی از آنتی‌بیوتیک‌ها ازجمله آمینوگلیکوزیدها نشان می­دهند. مقاومت اکتسابی به آمینوگلیکوزیدها هم در باکتری­های گرم منفی و هم در باکتری­های گرم مثبت گزارش‌شده است. سه مکانیسم مقاومت شامل تغییر در جایگاه ریبوزومی اتصال دارو، کاهش در نفوذپذیری دارو و غیر فعال‌سازی آنزیماتیک دارو، مسئول مقاومت به آمینوگلیکوزیدها می­باشند. بنابراین، شناسایی مکانیسم مقاومت آن و یافتن گروه‌های عاملی جدید در کاهش مقاومت حائز اهمیت می‌باشد.
واژه‌های کلیدی: آمینوگلیکوزید، مقاومت آنتی بیوتیکی، ژن
متن کامل [PDF 405 kb]   (138 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۹۶/۱۰/۲۰ | پذیرش: ۱۳۹۶/۱۰/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۶/۱۰/۲۰


XML   English Abstract   Print



دوره 6، شماره 4 - ( 8-1396 ) برگشت به فهرست نسخه ها